‘’ Εσύ παιδί μου, τι θα κάνεις στη ζωή σου…;’’

Σίγουρα κάποιος γνωστός σας – ή καλύτερα η μάνα σας – σας έχει κάνει αυτή την ερώτηση κοιτώντας σας στα μάτια με αγανάκτηση και κούραση ή ακόμα χειρότερα,καρφώνοντας σας μ’ ένα άδειο βλέμμα και μ’ ένα ζευγάρι γυαλιστερά μάτια γεμάτα… απογοήτευση; Μπορεί…

Και σίγουρα πολλοί από’ σας δεν βρήκατε κάτι να απαντήσετε και απλώς κοιτάξατε κάπου αλλού ή στρέψατε τα μάτια σας στις σελίδες ενός παρατημένου βιβλίου που ξαφνικά θυμηθήκατε. Έπειτα, εκείνος που σας ρώτησε φεύγει αμίλητος από το δωμάτιο και σας πασάρει το ερώτημα αφήνοντάς σας συγχρόνως, να το κάνετε ότι θέλετε… Κάποιοι από εσάς θα συνεχίσετε ότι κάνατε πριν, κάποιοι θα το βολέψετε σε μια άκρη του μυαλού σας για αργότερα και οι υπόλοιποι θα αναρωτηθείτε…

‘’ Πράγματι…. Εγώ, τι θέλω να κάνω με την ζωή μου τέλος πάντων;’’  

Σας έχει τύχει να σας ρωτάνε οι φίλοι σας ποια είναι τα όνειρά σας για το μέλλον κι εσείς να συνειδητοποιείτε, ότι δεν είστε σίγουροι ούτε για το τι ακριβώς θέλετε από και για τον εαυτό σας; Ότι δεν είστε σίγουροι τι σας αρέσει περισσότερο να κάνετε; Ότι δεν έχετε την παραμικρή  ιδέα τι είναι αυτό που πραγματικά αγαπάτε;

Γυρίζετε και κοιτάτε τον καλύτερό σας φίλο αμίλητοι και αμίλητες προσπαθώντας συγχρόνως να βάλετε το μυαλό σας μπροστά… Και αρχίζετε και λέτε με λίγα λόγια αυτά που έχετε προγραμματίσει μέχρι τώρα…

Αλλά επιτέλους, έλεος! Αρκετά με τις απαισιοδοξίες! Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι από’ μας έχουμε αισθανθεί έτσι κάποτε κι έχουμε περάσει την φάση είμαι φτερό στον άνεμο, αλλά είναι μόνο μια φάση!

Τα πάντα είναι παιχνίδια του μυαλού… Όλοι έχουμε κάτι που αγαπάμε. Όλοι διαθέτουμε ένα πάθος κρυμμένο μέσα μας. Πολλοί είμαστε προικισμένοι με ταλέντα που δεν έχουμε καν καταλάβει ότι υπάρχουν μέσα μας. Και ταλέντο μπορεί να είναι η υπομονή, το να ακούς τους άλλους όταν σου μιλάνε, η κατανόηση…

Γιατί είναι στην φύση του ανθρώπου η αγάπη… Αρκεί να την χρησιμοποιεί σωστά… Το μόνο που χρειάζεται, λοιπόν, είναι να αφήσουμε ελεύθερο τον εαυτό μας να αποφασίσει. Να  ακούμε τους άλλους τελευταίους. Να ακούμε πρώτα την καρδιά μας. Στο κάτω – κάτω το μόνο που μας ανήκει είναι το είναι μας… Οπότε αν δεν μας αφήσουμε ελεύθερους να κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε… δεν θα καταφέρουμε τίποτα αξιόλογο.

Χρειαζόμαστε λοιπόν πίστη στη ζωή και μία μέρα θα βρούμε το δικό μας μονοπάτι!

 Με αγάπη,

         Αλεξάνδρα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s