»Για τη ζωή»

Καλό μήνα αγαπημένοι μου αναγνώστες! Ο Σεπτέμβρης έφυγε τρέχοντας. Βιαστικός πέρασε από μπροστά μας και μας άφησε πίσω του έναν ακόμη άγνωστο Οκτώβρη για συντροφιά. Θα τον μάθουμε κι αυτόν, όμως, γιατί είμαστε όλοι μας πολύ πιο δυνατοί απ’ όσο μπορούμε να παραδεχτούμε.

Γιατί η ζωή από μόνη της είναι πιο δυνατή. Πιο ικανή από τους ανθρώπους παίζει  πόρτες και πλακωτό στο γιγάντιο τάβλι του Κόσμου και νικάει πάντα ακόμα και τους καλύτερους αντιπάλους. Καθώς, ότι και να γίνεται αυτή στολίζεται και βγαίνει στους δρόμους, για να περπατήσει, να τρέξει και να βρει ξανά ένα περιοδικό κομμάτι ολοκλήρωσης…

Επειδή ότι μήνα και να έχουμε, απ’  ό, τι παρανοϊκό  και να γυρίζουμε, όπου και να τριγυρνάμε σαν χαμένοι, η ζωή δεν θα πάψει ποτέ να γελάει με ευχαρίστηση. Επειδή ξέρει ότι είναι η κυρία των πραγμάτων… Έτσι είναι οι κανόνες του παιχνιδιού και όσες φορές κι αν το παίξουμε δεν πρόκειται να αλλάξουν.

Θα ξεκινήσουμε, λοιπόν, αυτόν τον μήνα μ’ ένα ποίημα ( τι να σας κάνω που βγήκα κουλτουριάρα… δεν φταίω εγώ) του Ναζίμ Χικμέτ  που ονομάζεται ‘’ Για τη ζωή’’ .

Και μην ανησυχείτε μήπως δεν καταλάβετε σωστά το νόημα, γιατί και στην ποίηση τίποτα δεν μπορεί να είναι σίγουρο. Στην πραγματικότητα πολλές φορές δεν υπάρχει καν συγκεκριμένο νόημα  . Την διαβάζουμε απλά γιατί μας αρέσει. Γιατί μέσα από τις προσεγμένες λέξεις αγγίζουμε όμορφα συναισθήματα…

Και που ξέρετε, μπορεί να βρείτε κι εσείς κάτι όμορφο εδώ:

Γι τ ζωή

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ ἔτσι, νὰ ποῦμε, ἀκουμπισμένος σ᾿ ἕναν τοῖχο
μὲ τὰ χέρια σου δεμένα
Ἢ μέσα στ᾿ ἀργαστήρι
Μὲ λευκὴ μπλούζα καὶ μεγάλα ματογυάλια
Θὲ νὰ πεθάνεις, γιὰ νὰ ζήσουνε οἱ ἄνθρωποι,
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ποτὲ δὲ θά ῾χεις δεῖ τὸ πρόσωπό τους
καὶ θὰ πεθάνεις ξέροντας καλὰ
Πὼς τίποτα πιὸ ὡραῖο, πὼς τίποτα πιὸ ἀληθινὸ
ἀπ᾿ τὴ ζωὴ δὲν εἶναι.

Πρέπει νὰ τηνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ θὰ φυτέυεις, σὰ νὰ ποῦμε,
ἐλιὲς ἀκόμα στὰ ἑβδομῆντα σου
Ὄχι καθόλου γιὰ νὰ μείνουν στὰ παιδιά σου
Μὰ ἔτσι γιατὶ τὸ θάνατο δὲ θὰ τόνε πιστεύεις
Ὅσο κι ἂν τὸν φοβᾶσαι
Μὰ ἔτσι γιατί ἡ ζωὴ θὲ νὰ βαραίνει
πιότερο στὴ ζυγαριά.

Αν θελήσετε να διαβάσετε κι άλλα ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ κάντε κλικ εδώ.

Καλό μήνα και πάλι!

Με αγάπη ,

 Αλεξάνδρα

Advertisements

2 thoughts on “»Για τη ζωή»

  1. Ντάντα υπέροχα όλα τα άρθρα σου και το ποιημα του Χικμετ εκπληκτικό!! ΣΥνέχισε την καλή δουλειά !!!!
    ΥΓ: Ρίξε τα ζάρια στο τάβλι της ζωής 😉

    1. Ιωάννα μου! Πόοοοσο μα πόσο πολύ χαίρομαι που αφιέρωσες λίγο από τον πολύτιμό σου χρόνο και πέρασες από εδώ! Σε ευχαριστώ! 🙂
      Υ/Γ: Έτσι μωρέ! Θυμάσαι τι λέγαμε; 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s