Rory Gallagher – Philby (κορυφαίο)

Λίγα είναι τα τραγούδια που μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις κάτι αληθινό. Κάτι απροσδιόριστο στην ουσία. Σαν να τα έχεις ξανακούσει και συνάμα σαν να είναι η πρώτη φορά…  Λες και κάπου τα ξέρεις, λες και σου θυμίζουν κάποιον ή ακόμα και κάτι που δεν συνάντησες ποτέ, μα αισθάνεσαι πως κάποτε θα δεις μπροστά σου…

Έτσι και το Philby με κάνει να θέλω να κλάψω, γιατί ξυπνάει μέσα μου κάτι ξεχασμένο, που αρνούμαι πάντα να βγάλω στην επιφάνεια . Από φόβο, από ντροπή; Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω . Ή πιο ειλικρινά δεν ξέρω τι ακριβώς είναι.

Και το παίζει το ραδιόφωνο κάθε Παρασκευή απόγευμα και ταξιδεύει μαζί μου στην ελπίδα  , στο όνειρό , στο άγχος, στην καθημερινή ταραχή.  Φέρνει στον νου μου κι εκείνους που με κάνουν να πονώ, καθώς το παράπονο του Rory και της κιθάρας του ενώνεται με το αιώνιο δικό μου, που δεν σταματάει ποτέ να τρώει την ψυχή μου.

‘Ένα τέλειο τραγούδι για μια τέλεια Παρασκευή…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s