Προσευχή…

Κύριε Θεέ παντοδύναμε, σε σ’ ένα στρεφόμαστε ξανά, τώρα λίγο πριν αγγίξουμε με τη μύτη της αλαζονείας μας, το γιγαντιαίο και απειλητικό παγόβουνο. Την τελευταία στιγμή πριν την τελειωτική παρακμή σου ζητάμε να στείλεις, εδώ, στη γη, τους φύλακες αγγέλους μας. Κατέβασε με τις σταγόνες της βροχής λίγη από την αγάπη σου, γιατί όπως μας είπαν, η πιο αληθινή, η πιο όμορφη αγάπη είναι η δική Σου. Εμείς εδώ κάτω ξεχάσαμε πως είναι.

Κύριε Θεέ πέταξε ένα ψήγμα, ένα λιθαράκι, αλήθειας. Εμείς εδώ κάτω ξεχάσαμε να την πιστεύουμε. Προτιμάμε τα ψέματα και την κοροϊδία. Πλέουμε στην επιφάνεια και δεν βουτάμε. Και δεν κολυμπάμε με ανοιχτά τα μάτια.

Θεέ μου, θέλω ένα αύριο πλεγμένο με χρυσή κλωστή, δεμένο με την αλήθεια. Να με τυλίγεις με αυτό τις νύχτες χωρίς εφιάλτες. Τις ώρες που θα μου επιτρέπουν να ονειρεύομαι χωρίς κανόνες. Τα θέλω μου να είναι πασπαλισμένα με χρυσόσκονη.

Στρέφω τα μάτια μου στον νυχτερινό ουρανό και παρατηρώ την σκορπισμένη ασημόσκονη. Τώρα ,τελευταία στιγμή, λίγο πριν το ρολόι δείξει μεσάνυχτα και η Σταχτοπούτα χάσει το γοβάκι της, σου ζητώ να σώσεις την ετοιμοθάνατη αξιοπρέπειά μου.

Αμήν…

Advertisements

2 thoughts on “Προσευχή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s