Μην με αφήνεις…(γράμματα ερασιτεχνικού έρωτα)

Οι γραμμές του προσώπου σου γλιστράνε από τις μνήμες μου και η μορφή σου γίνεται φωτογραφία τραβηγμένη από ένα άπειρο και τρεμάμενο χέρι. Τα μεγάλα σου καστανά μάτια θολώνουν με το πέρασμα των ημερών, για να ξαναφωτιστούν από την ελευθερία των τελευταίων ωρών… Τα χείλη αυτά τα τόσο γνώριμα, που μου σύστησαν την φωνή σου. Τα δάχτυλα που σαν δρομείς έτρεξαν για να μου παίξουν τα ομορφότερα τραγούδια, ξεθωριάζουν σαν μπογιές έργων τέχνης και αναπαλαιώνονται από  την σοφή αγάπη.

Μην μ’ αφήνεις στα χέρια των άλλων. Μην με χαρίζεις σαν λάφυρο πολέμου στους υπόλοιπους αρχηγούς της εκστρατείας. Μην μου επιτρέπεις να γλιστρώ από τις δικές σου μνήμες. Τα μικρά μου καστανά μάτια θα είναι πάντα καθαρά και θα σε κοιτούν μέσα από μισοτελειωμένες προσευχές, γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να είμαι δίπλα σου κάθε μέρα. Τα δάχτυλά μου θα ψηλαφίζουν την καρδιά σου.

Μην μ’ αφήνεις…

Με αγάπη,

Αλεξάνδρα

Advertisements

4 thoughts on “Μην με αφήνεις…(γράμματα ερασιτεχνικού έρωτα)

  1. Το κείμενο με μάγεψε αλλάαααααααααα….

    «Τα μικρά μου καστανά μάτια θα είναι πάντα καθαρά και θα σε κοιτούν μέσα από μισοτελειωμένες προσευχές, γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να είμαι δίπλα σου κάθε μέρα. Τα δάχτυλά μου θα ψηλαφίζουν την καρδιά σου.
    Μην μ’ αφήνεις…»

    … κάπου εδώ έλιωσα!!!
    Τι γλυκό βρε Αλεξάνδρα μου!
    Καλημέρες (με κιτρινιάρικα που λες κι εσυ χαχα) 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s