Παραισθήσεις στην Κατηφόρα…!

Τρέχαμε. Δηλαδή η κατηφόρα μας πήγαινε θέλαμε-δεν θέλαμε… Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Και ήταν μεγάλη και δεν είχε τέλος η άτιμη… Εμείς ήμασταν αμίλητοι λες και είχαμε μαλώσει την προηγούμενη μέρα. Τα συνηθισμένα δηλαδή… Συνεχίσαμε να παίρνουμε  τον κατήφορο.

<< Πες κάτι…>>, είπε ξέπνοα εκείνος, <<Τι γίνεται με την ζωή σου;>>

Δεν απάντησα αμέσως. Σαν να σκεφτόμουν τι θα πω. Προσπάθησα να καταπιώ το λαχάνιασμα μου μα δεν τα κατάφερα. Έτσι, τα παράτησα και του είπα κοιτώντας μπροστά.

<<Τα ίδια… ΣΚΑΤΑ ΟΛΑ…>>

Κούνησε το κεφάλι του με κατανόηση και με χτύπησε συμπονετικά με το βαρύ χέρι του στον ώμο. Γύρισα να τον κοιτάξω. Πρόσεξα το μπορντό- βελούδο σακάκι που τύλιγε τους ώμους και την πλάτη του κι εκείνα τα χρυσά κουμπιά που με τύφλωναν με την λάμψη τους. Μια φούξια μπαντάνα ήταν δεμένη στο μέτωπό του. Από μέσα της ξεφύτρωναν πυκνές, κατάμαυρες μπούκλες.

<< Ρε Τζιμ…>>, είπα με περίσσιο παράπονο <<Νομίζω ότι μου κάνουν βουντού ρε Τζιμ…!>>

Κούνησε το κεφάλι του πάνω-κάτω άλλες δυο φορές χωρίς να σχολιάζει.

<< Η ζωή μου σκατά, οι φίλοι μακριά… Νομίζω πως βιώνω την παρακμή μου ρε Τζιμ… Δεν είμαι καλά.. Πώς με βλέπεις; Το’ χω χάσει ε; >>

Η κατηφόρα γινόταν πιο απότομη τώρα.

<< Σταμάτα! Σταμάτα να γκρινιάζεις και να κοιτάς απλώς την κατηφόρα. Σταμάτα και γύρισε πίσω αν δεν θέλεις την παρακμή… Αγωνίσου. Για μια φορά κάνε κάτι!>>

Σταμάτησα σοκαρισμένη κι έπειτα…

Με αγάπη,

Αλεξάνδρα

( Στον Τζίμη, τον μικρό μας κιθαρίστα, που ακούει με υπομονή όλα μου τα παράπονα και που σήμερα ‘’δοκιμάστηκε’’…!)

Advertisements

6 thoughts on “Παραισθήσεις στην Κατηφόρα…!

  1. Δίκιο έχει! Άκουσε τον!
    Και θα σου πω μια κουβέντα που μου είχε γράψει σε μια έκθεση μου η οποία μου έχει μείνει χαραγμένη για τον άσχημο βαθμό της 😛
    «Το κακό δεν είναι να φτάσεις στον πάτο, αυτό είναι ανθρώπινο. Το κακό είναι να συμβιβαστείς με αυτό, αυτό είναι απάνθρωπο».
    Για άλλη μια φορά ένα υπέροχο κείμενο.
    Μάκια 🙂

    1. Ευχαριστώ Μαρινάκι 🙂 Θα το αποθηκεύσω σην Ram του εγκεφάλου μου αυτό… Μόνο που ο πάτος πονάει αρκετά, μερικές φορές. Αλλά, δεν έφτασα εκεί ακόμα, δεν έφτασα στο τέλος της κατηφόρας. Νομίζω τουλάχιστον. Μπορώ να με πείσω να πάρω τον αντίθετο δρόμο και να προλάβω!
      Φιλιά κι ευχές για ένα υπέροχο και δημιουργικό απόγευμα. 🙂 🙂

  2. Εγώ πάλι θα σου απαντήσω με ένα απόφθεγμα του Μartin Luther King Jr, ο οποίος είπε το εξής :
    «Αν δεν μπορείς να πετάξεις – τότε τρέξε
    Αν δεν μπορείς να τρέξεις – τότε περπάτα
    Αν δεν μπορείς να περπατήσεις – τότε σύρσου
    Αλλά ό,τι κι αν κάνεις…
    Πρέπει να συνεχίσεις να πηγαίνεις μπροστά!»

    Καλό σου απόγευμα , φωνούλα μου 🙂 .

  3. Ποτέ δεν είναι αργά για να γυρίσεις και να προλάβεις την ανηφόρα…
    Δεν βρήκα κάτι έξυπνο να πώ,αλλά αυτό που έχει αξία να ξέρεις,είναι οτι ο δρόμος που θα διαλέξεις,είναι καθαρά δική σου επιλογή.
    Να θυμάσαι όμως κάτι..Δεν πρέπει να κρατάς αρνητική στάση λέγοντας «δε θα επιτύχω»,»δε θα επιτύχω».Προτιμότερη είναι η θετική,»θα αποτύχω»,»θα αποτύχω»..
    (ναι το ξέρω,έπρεπε να βάλω τη γνωστή δόση απαισιοδοξίας μου!)

    1. Χαχαχα παντα »απαισιόδοξα» σοφός! 🙂 Ευχαριστώ φίλτατε δεν χρειαζόταν να πεις κάτι άλλο »πιο έξυπνο». Με κάλυψες. Και πάλι ευχαριστώ 🙂
      Καλό απόγευμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s