Ήθελα να σας πω

images  Μετά από μεγάλο διάστημα απουσίας με περιστασιακά και »χαζούλικα» posts, συνειδητοποιώ ότι μου είναι δύσκολο πλέον να γράψω, όπως έγραφα στις αρχές εδώ. Ελεύθερα δηλαδή χωρίς φιλτράρισμα και άχρηστες σκέψεις. Αυτό φυσικά προέκυψε μέσα από πολλές καταστάσεις και πράγματα που συνέβησαν. Οι προταιρεότητες άλλαξαν, η έμπνευση για κάτι μεγάλο θάφτηκε κάπου που δε θυμάμαι, αλλά και η ψυχολογική κατάσταση δεν είναι στα καλύτερά της τώρα που μισεύει το καλοκαίρι.

  Δηλαδή ξαναβλέπω στην συμπεριφορά μου ένα παλιό κομμάτι του εαυτού μου που το είχα σμιλέψει, το είχα καλυτερέψει. Αρχίζω πάλι να κλείνομαι, να μη λέω πολλά για σημαντικά πράγματα που εξακολουθούν να συμβαίνουν μέσα μου, επειδή τα γεγονότα μου έδειξαν πως ήταν και είναι χειρότερα που τα εμπιστεύτηκα. Και τα εμπιστεύτηκα σε σημαντικούς ανθρώπους για την σημασία των οποίων τώρα αμφιβαλλω. Από πάντα πίστευα πως το πιο έξυπνο και ωραίο είναι να μη λες πολλά (πολλά ουσιαστικά) σε πολλούς. Αλλά, στην προσπάθειά μου να γίνω πιο κοινωνική μαζί με τις χαρωπές »βλακείες» που αράδιασα (και καλά έκανα, δεν μετάνιωσα, αφού μόνο ωραίες στιγμές προσέφεραν)  μου ξέφυγαν και πράγματα που καλό ήταν να μην ακουστούν. Αυτό φυσικά είχε ως αποτέλεσμα πολλές φορές να πληγωθώ.

FilecHxbLm6WT3zXJu0510132514  Πολλοί λοιπόν, με ρωτάνε για τούτο εδώ το μπλογκ. Δεν σας το κρύβω. Δεν έχω ιδέα για το μέλλον του, γιατί από κάποια φάση και μετά άρχισα να νιώθω πως δεν μπορώ να γράφω πραγματικά. Δηλαδή όσα θέλω να γράφω. Έχω μία παράξενη αίσθηση. Νιώθω ότι διαβάζουν πολλοί τους οποίους δεν εμπιστεύομαι (εννοείται πως δεν αναφέρομαι στους ανθρώπους της μπλογκογειτονιάς). Απλά. Δεν κατηγορώ κανέναν φυσικά. Το λάθος είναι όλο δικό μου. Υπήρξαν πολλά πράγματα που τα χειρίστηκα από την αρχή λάθος και στην πορεία έκανα κι άλλα λάθη.

  Γι’ αυτό και κλείνοντας, θεωρώ πως σε όσους εξακολουθούν να με διαβάζουν, όποτε και σπάνια γράφω και ακόμα ενδιαφέρονται πραγματικά, παρόλο που εξαφανίζομαι, χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτή την υποστήριξη που μου δίνουν από μακριά! Αλήθεια, σας ευχαριστώ.

Με αγάπη,

flower-seller-calla-lily-seller-by-Diego-Rivera-0003http://www.youtube.com/watch?v=Wp7XIDKzQb0&feature=player_detailpage

Advertisements

8 thoughts on “Ήθελα να σας πω

  1. Σε καταλαβαίνω ως ένα βαθμό. Είχα περίπου ένα χρόνο να γράψω και μόλις πριν λίγο ξεκίνησα πάλι με σπρώξιμο.. Παλιά θυμάμαι, πιωμένος λίγο, έκανα ανάρτηση για την ψυχή. τη ζωή κλπ δίχως να το έχει διαβάσει ποτέ κανείς το ξέρω. Ναι αλλά το είχα γράψει για μένα. Τώρα δεν μπορώ να κάνω το ίδιο. Νιώθω πως εκτίθεμαι περισσότερο (αλήθεια, σε ποιους;;) πως νιώθω γυμνός.. Με τον καιρό λοιπόν σίγουρα αλλάζουν τα πράγματα, αλλά πίστεψέ με μου έδωσες ήδη ένα μάθημα σήμερα με όσα έγραψες. Γι’ αυτό συνέχισε να γράφεις αυτά που σκέφτεσαι, το ίδιο προσπαθώ να κάνω κι εγώ και όσοι κυρίως γράφουμε για εμάς πρώτα και μετά για όλους τους άλλους.

    Να είσαι καλά!

    1. Αγαπητέ Κουφετάριε,
      Χαίρομαι τόσο που σε »ξαναβλέπω» πράγματι μετά από τόσο καιρό! Ξέρω ότι κι εσύ έκανες ένα μεγάλο διάστημα μέχρι να ξαναγράψεις. Όλοι σίγουρα στα blogs τους περνούν τέτοιες καταστάσεις. Απλά, στη δική μου περίπτωση με προβληματίζουν περισσότερο οι πράξεις μου οι οποίες, οδήγησαν πιο γρήγορα σε αυτά τα συναισθήματα.

      Σ’ ευχαριστώ για όλα.. 🙂

      1. Να είσαι καλά εύχομαι. Μπορεί και να μαι εκτός θέματος, αλλά μιλάς για τις πράξεις της ζωής σου που επηρέασαν και το δημιουργικό σου κομμάτι;

  2. Κουφετάριε, δε νομίζω ότι ξεφεύγεις από το θέμα. Συγκεκριμένα, αναφερόμουν σε κάποια λάθη μου που με οδήγησαν στο να αισθάνομαι εκτεθειμένη και με τη σειρά του αυτό φυσικά και επηρεάζει το δημιουργικό κομμάτι, αφού ασυναίσθητα ως ένα βαθμό πίανω τον εαυτό μου να »λογοκρίνει» τα κείμενα.

    Καλό βράδυ κι ευχαριστώ!

  3. Όλοι τα περνάμε καλό μου. Όλοι όσοι νιώθουμε την ΑΝΑΓΚΗ να γράφουμε. Μα πάντα έστω και απο καιρό η έμπνευση επιστρέφει, οι ισορροπίες ξαναποκτούνται και ανατρέχεις να γράψεις εδώ. Οπότε πάρε απλά τις στιγμές σου και επέστρεφε. Και όσο για τα…λάθη…χμμμ…Ποιός δεν τα έχει κάνει και δεν τα έχει ζήσει έτσι όπως τα λές? Η ουσία καταλήγω ότι βρίσκεται στην «ανταλλαγή» ενέργειας. Όποιος πραγματικά την κατέχει δίνει απλόχερα και όποιος πραγματικά διψά γι’αυτήν τη δέχεται. Όλα τα άλλα είναι απλά κομμάτια του παζλ για να πηγαίνουμε παρακάτω. Καλύτεροι…;)

    1. Βολτίτσα Καλησπέρα!
      Σ’ευχαριστώ γι’ αυτό το πολύ-πολύ θετικό σου σχόλιο. Έχεις δίκιο σε όσα είπες. Δεν νομίζω ότι θα πάψω ποτέ να γράφω έτσι κι αλλιώς, είτε αυτά που θα γράφω θα είναι άρθρα, ή ποίηματα, ή σκόρπιες σκέψεις. Πρόκειται για ΑΝΑΓΚΗ όπως είπες κι εσύ. Κάτι που με έναν υποτυπώδη τρόπο έκανα από μικρή.
      Ωστόσο μιλάω για το γράψιμο στη Mαγική φωνή. Δηλαδή πλέον που διαβάζουν περισσότεροι και αρκετοί γνωστοί από το στενό μου περιβάλλον δεν γίνεται να γράφω πολύ προσωπικά.

      Απλώς οκ, όπως είπε και ο Κουφετάριος, τα πράγματα αλλάζουν. Και αυτό είναι κάτι που δεν.. αλλάζει 😀

      Να’ σαι καλά!

  4. Αγαπημένη Αλεξάνδρα. άκου… (όσο θέλεις και αν θέλεις!) 😉
    Για μένα είσαι από τα πολύ, πολύ, πολύ λίγα άτομα που στην ας πούμε μπλογκόσφαιρα, κάθε τους ανάρτηση έχει βάρος (ακόμα και όταν βάζεις τραγούδια) σε διαβάζω ανελλιπώς, σχολιάζω πάντα και αυτό γιατί θεωρώ πως έχεις το θείο χάρισμα της γραφής…και πάνω απ’ όλα έχεις «πράγματα» να πεις που μ’ έχουν συνεπάρει-μαγέψει… και σε βεβαιώνω πως δεν είμαι η μόνη! 😉
    Είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας και πολλές φορές το τίμημα είναι οδυνηρό, αλλά έτσι μαθαίνουμε για μας… το «γνώθι σαυτόν» μέσα από πόνο επιτυγχάνεται…
    Δεν ξέρω τι ακριβώς σε πίκρανε αλλά σε παρακαλώ μη κλείσεις τη καρδιά σου… κάνε το γι αυτούς που έχουν πιστέψει πως έχεις πολλά να δώσεις… παρακαλώ…
    Και θα σου δώσω και μια μαμαδίστικη συμβουλή ή μια συμβουλή της μαμ-μάγισσας ( όπως με αποκαλεί ο «Τελευταίος») κλείσε το facebook ή περιόρισε το, όλες οι αθλιότητες, κουτσομπολιά, κακίες, ζήλιες κλπ από εκεί ξεκινούν… πολλοί bloggers το πήραν είδηση και το έκλεισαν! 😉
    Χαίρομαι γιατί έχεις κοντά σου bloggers που σ’ εκτιμούν… όλοι οι παραπάνω είναι πραγματικά, άτομα που μπορείς να πιστέψεις και να εμπιστευτείς…
    Αυτά…
    ΑΦιλάκια… και ξέρεις πια, το Α=Αληθινά! 🙂

    1. Πολυαγαπημένη μαγισσούλα, δυστυχώς ή ευτυχώς πολλά όμορφα πράγματα προήλθαν και προέρχονται μέσα από πόνο! Έτσι είναι.. Και τα λάθη, κατά βάθος.. ωραία είναι 😉 Δεν θα κλείσω την καρδιά μου, απλώς θα είμαι πιο προσεκτική στο τι θα μοιράζομαι και με ποιους..
      Όσο για το facebook, τα πλεονεκτήματα και τα ελαττώματά του σηκώνουν μεγάλη συζήτηση.. Αλλά, πίστεψέ με, καταλαβαινω τι λες. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το facebook είναι μία από τις αιτίες που μου προκάλεσαν κάποια »κόμπλεξ» που δεν είχα ή τουλάχιστον όχι σε μεγάλο βαθμό.

      Σ’ ευχαριστώ πολύ-πολύ-πολύ για την στήριξή σου. Ξέρω ότι με διαβάζεις ό, τι και να γίνει. Ότι ενδιαφέρεσαι πάντα. Και αυτό το εκτιμώ. Γι’ αυτό και το πρώτο άτομο που σκέφτηκα όταν έλεγα »ευχαριστώ» στο κείμενο ήσουν εσύ 🙂

      Ευχαριστώ μαμ-μάγισσα 🙂
      ΑΦιλιάκια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s