You or maybe Me.

(or just Me and You)

fdddΕσύείσαιο κυνηγός που με ψάχνει τρέχοντας, ενώ είναι ακίνητος.Είσαι η ακριανή γυαλάδα στο μαχαίρι.Τοαίμαπου γεννιέται πρόωρα πριν ζωγραφίσωμε το ξυράφι και ο καθρέφτης του. Ο ρεαλισμόςπου κρατάει από το χέρι τον Νταλίτου.Τοκενόπου αφήνει η λογική πίσω της και το διαφανές χρώμα του. Είσαι τα χέρια σου σε διάταση. Διάσταση. Είσαι το ύψος και αυτό που το ξεπερνάει. Ό,τι ενώνει τηνελπίδαμε τοπραγματικό. Η διαστροφήπου κοιτάει κατάματα τον θάνατοαπό κάτω και φαντασιώνεται το χαμένο κέντρο βάρους.Είσαι ο θάνατοςκαι ηάρνησήτου. Η κατάφαση, μια σημαία γαλάζια που κυματίζειαισιόδοξα. Ο κλοιός που στενεύει. Τοτετράγωνοστον κύκλο. Η στιγμήπου συμπυκνώνει το τέλοςκαιτην αρχήσε μία ανάσαμόνο. Αυτό που ξέθωρα μαεπίμονααναβοσβήνει στα βάθη. Ο ναυαγός που ξεχνά ηλήθηστις ράγες του νυχτερινού σταθμού και το δάκρυ που χαράζειτο παράθυρο. Τοσκοτεινόπλεούμενο και το μοναχικόκατάρτι που κουνιέταιρυθμικάστα καλοκαίριατης νύχτας.Αυτός που ταλαντεύεται στοχαμόγελο. Ο άνεμος που ακουμπά τηνλύπηκαι τηναγάπησε ένα δέρμα.Το άγγιγμα της ανάμνησης. Είσαι η υποταγή, η εξουσία, η πίστη.Η ελευθερία.Είσαικαι ο πόνοςκαι κάθε απόσταση που μπορεί να αντιληφθεί το μάτι, η κάθε απόχρωση του κάθε συναισθήματος. Είσαι η μοναξιά.Θυμίζειςτο άπειροενός ορίου και το όριο ενός απείρου. Είσαι ο ορθός λόγος που κοιτιέται στον ουρανό και βλέπει το παράλογο. Είσαι το οχτώ όρθιο και το οχτώ ριγμένο. Τα σχήματα και οι γωνίες και ο Χώρος.Ο γνωστός και ο άγνωστος. Ο Χρόνος. Ο Άνθρωπος με το ψηλό καπέλοπου στα όνειρα έχει γυρισμένη την πλάτη του.Είσαι εσύ. Μόνο εσύ είσαι. Υπάρχεις. Τι άχρηστη λέξη για ένα σύμπαν που μόνο εσύ

Υπάρχεις.

Advertisements

10 thoughts on “You or maybe Me.

  1. Μήπως το «πολύχρωμο» που περιγράφεις, ανήκει σε άλλες σφαίρες, εκεί που όλα είναι ένα και δεν υπάρχει το εγώ και το εσύ,
    Είμαστε κομματιασμένοι και λειτουργούμε με αντίθετα, έτσι αδυνατούμε να κατανοήσουμε την ενότητα των πάντων! 😉
    Ταιριαστό και το μουσικό κομμάτι που διάλεξες!

    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! <3.

    1. Αγαπητή Μαγισσούλα!
      Πάλι με κατάλαβες.. τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος.
      Η αλήθεια είναι πως τελειώνοντας το γράψιμο του συγκεκριμένου κειμένου βαθμιαία συνειδητοποίησα πως μπορεί -σίγουρα- να αναφέρεται τόσο στον εαυτό μου όσο και σε ένα δεύτερο άτομο 🙂
      Πιστεύω πως ο έρωτας είναι μια καλή αρχή για να κατανοήσει κανείς την ενότητα των πραγμάτων, γιατί είναι ένα απτό παράδειγμα πως γίνεται να πάψουμε να ζούμε ΄΄κομματιασμένοι» και να ενωθούμε. Έπειτα είναι και η αγάπη, αλλά είναι ακόμα πιο σπάνια 🙂

      ΑΦΦιλάκια μαγικά! 🙂
      Καληνυχτα !! 🙂

  2. Αλεξάνδρα μου, υπερρεαλιστικό και εξαιρετικό! Τι να πω εγώ τώρα!!!
    Συνέχισε να γράφεις με την ίδια όρεξη για τις σφαίρες της ζωής,του έρωτα, τους εαυτούς μας, της χαράς, της λύπης και της μοναξιάς…
    Πραγματικά πολύ ωραιό και δυνατο κείμενο!
    Πολλα φιλια! 🙂 🙂

    1. Γλυκιά μου Κατερίνα και Ονειρένια-Παραμυθένια!

      Χαίρομαι που σου άρεσε και χαίρομαι που πάντα έχεις κάτι καλό να μου πεις και να μου δώσεις ώθηση να συνεχίσω! 🙂 🙂

      Σε ευχαριστώ πραγματικά μέσα από την καρδιά μου! Εύχομαι να έχεις μια γεμάτη εβδομάδα 🙂

  3. Τα πάντα γύρω μας είναι φτιαγμένα σε κομμάτια , δουλεία μας να τα φέρουμε κοντά και αν μπορόυμε να τα κολλήσουμε. Ο έρωτας είναι σαν κόλλα λοιπόν φερνει κοντα τον χώρο και τον χρόνο . Αυτό το χωροχρονικό συνεχές όμως θέλει αρκετή δουλειά και δύναμη για να μείνει σταθερό.

    1. Σοφιστή μου θύμισες με τα λεγόμενα σου την εξαιρετική ταινία » the fountain». Την έχεις δει; Αλλιώς στη συστήνω. Δύσκολη ταινία κ δύσκολο σάουντρακ, αλλά πιστεύω ότι αξίζει…(δεν μιλά βέβαια μόνο για τον έρωτα, αλλα το χωροχρόνο και το ποσό αναπόσπαστα κομμάτια αυτού του σύμπαντος είμαστε όλοι μας, του δέντρου της ζωής, σε οποία εποχή και σφαίρα χρόνου κ χώρου κι αν ανήκουμε και βέβαια για την δύναμη της αγάπης).

      1. Η αλήθεια είναι πως μου την σύστησαν ξανά πρόσφατα , οπότε επειδή δεν πιστεύω στις συμπτώσεις μάλλον ήρθε ο καιρός για να την δω κάπως έτσι πάει……

    2. Σοφιστή, πόσο μου άρεσε αυτό σου το σχόλιο! Σ’ευχαριστώ 🙂
      Ο έρωτας πράγματι μοιάζει με την ευκαιρία που μας δίνεται, ώστε να ξεπεράσουμε τα στενά όρια του εαυτού μας, και να καταλάβουμε ότι είμαστε μέρος μιας ευρύτερης ολότητας, ώστε να τεντώσουμε και να ξεδιπλώσουμε την ύπαρξή μας… γι’ αυτό νομίζω εκτός των άλλων συχνά μέσα μου τον συνδέω με το άπειρο 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s