Μπλε Δευτέρα

παγωνιά4

ð

Μιας και είναι -ήταν- η πρώτη μέρα της εβδομάδας και η πρώτη ανάρτηση του καινούργιου χρόνου…(εδώ κάνω παύση. ντύνομαι και βγαίνω).. (εδώ επιστρέφω και κάθομαι ξανά μετά από ώρες).. Είπα να γράψω κάτι για καλή μας αρχή.

Έχω ξεκινήσει με πολλή όρεξη και περίσσιο ενθουσιασμό πριν καν υποδεχθούμε την καινούργια χρονιά (έχω ταξίδια, βιβλία και ταινίες πολλές στο μυαλό μου). Παρόλαυτά λίγες ώρες πριν, όταν ήταν ακόμη Δευτέρα, ήμουν πολύ πεσμένη και χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Ίσως είναι που θα αποχωριστώ πάλι τα παιδιά, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία- σωστά? Από την στιγμή που θέλω οι φίλοι μου να ακολουθούν τα όνειρά τους και τους δρόμους που οδηγούν στην δική τους προσωπική ευτυχία. Οι δρόμοι μας ίσως δεν τέμνονται πάντα από μόνοι τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι. Γιατί τελικά, κανενός ο δρόμος δεν ταυτίζεται με τον δρόμο κάποιου άλλου. Υπάρχουν μόνο ροές παράλληλες. Και όλη αυτή η μαγεία έγκειται στην παραλληλία και το μοίρασμα. Η ουσία βρίσκεται στο να μπορούμε να έχουμε συνοδοιπόρους που περπατούν δίπλα μας κι εμείς δίπλα τους. Και το να περπατάς δίπλα σε αυτόν που αγαπάς είναι το πιο δύσκολο. Δίπλα. Ούτε πάνω στα βήματα του άλλου, ούτε πίσω του, ούτε μπροστά του. Μαζί και ταυτόχρονα ελεύθεροι.

Κι έτσι ξαφνικά, απλά το πήρα απόφαση.  Και είπα θα πάω κόντρα στον ίδιο μου τον εαυτό. Θα προτάξω την θέλησή μου απέναντι από τον εγωισμό μου. Κι έτσι ενώ είχα πει σε όλους όσους με ρώτησαν από νωρίς, ότι θα καθόμουν σπίτι («γιατί απλά δεν είχα διάθεση»- μήπως το έκανα μόνο και μόνο για να με προσέξουν λίγο παραπάνω? χαζό μου φαίνεται τώρα),  ετοιμάστηκα βιαστικά, έχοντας ακόμα αμφιβολίες. Βάφτηκα. Ντύθηκα ζεστά, άνοιξα την πόρτα και πήγα να τους βρω. Μέχρι να μπω στο μαγαζί, είχα κάτι μούτρα μέχρι την άσφαλτο, που ακόμα γυάλιζε από το χιόνι που την είχε σκεπάσει.

Και αλήθεια! Έφτασα στο κατώφλι κι έσπρωξα την βαριά πόρτα, που γυάλιζε συνομοτικά. Αμέσως παρατήρησα τον εαυτό μου… Με το που έπεσαν τα μάτια μου στο τραπέζι τους και τους είδα όλους μαζεμένους, και πήγα και τους αγκάλιασα και τους φίλησα… Χαμογέλασα αληθινά. Κι από εκείνη την στιγμή, μέχρι να γυρίσω ξανά σπίτι δεν έπαψα να γελάω και να χαμογελάω σχεδόν με το παραμικρό, όπως άλλωστε κάνω όποτε είμαι μαζί τους 🙂 ! Έμεινα εκεί να ακούω την μουσική, να τους κοιτάω, να τους ακούω, να τους αγγίζω κι αφέθηκα να νιώθω χαρούμενη.

Ήθελα να σας πω λοιπόν, πως ακόμα και όταν καμιά φορά νιώθουμε ένα αόρατο βάρος να μας τραβάει προς τα κάτω επίμονα, αξίζει τον κόπο να του αντισταθούμε και να συγκρουστούμε με αυτό το κομμάτι του εαυτού μας. Γιατί αυτή η δύναμη προς τα κάτω, πάλι από κάπου μέσα μας προέρχεται. Ας βρούμε την πηγή της και ας την νικήσουμε. Ας επιλέγουμε πάντα ό,τι καλύτερο για εμάς.

 

Με αγάπη.

Advertisements

4 thoughts on “Μπλε Δευτέρα

  1. Φωνούλα μου, απλα λατρεύω τον τροπο γραφής σου, κορίτσι μου…Είναι έτσι όπως τα λες…Αξίζει να συγκρουόμαστε με τις δυνάμεις που μας τραβούν προς τα κάτω και με σύνεση, αγάπη, χαμόγελο και υπομονή να περπατάμε παράλληλα με αυτούς που αγαπάμε…Η ευτυχία άλλωστε δεν είναι τίποτα άλλο απο μικρά σημεία/δευτερόλεπτα τομής τούτων των παράλληλων ροών…γλυκά φιλιά σου στέλνω!:)

  2. Το κλειδί Αλεξάνδρα μου βρίσκεται στο παρών… να ζούμε την κάθε στιγμή όπως μας εμφανίζεται συνειδητά και με επίγνωση… καθώς πορευόμαστε θα συναντούμε άτομα που θα κινούνται παράλληλα με μας, αυτοί είναι οι συνοδοιπόροι μας και τους αναγνωρίζει πολύ εύκολα η καρδιά μας, φτάνει να μην φοβάται να παραμένει ανοιχτή! 😀

    ΑΦιλάκια καρδιάς απ΄ το χιονισμένο μου σπιτικό! ❤

  3. Συχνά αυτό το «καλύτερο» για μας μας πλανεύει, αλλά ναι σε γενικές γραμμές συμφωνώ απόλυτα και για τους ανθρώπους δίπλα μας και για όσα μας γεμίζουν, καλημέρα

  4. Στο τέλος της ανάγνωσης έμειναν στο μυαλό μου τρεις λέξεις που πιστευώ κάνουν την διαφορά
    «αξίζει τον κόπο». Ναι αξίζει τον κόπο να παλέψουμε με ότι μας χαλάει και μας στοιχειώνει την ζωή. Γιατί αν δεν συγκρουστούμε με αυτόν τον άλλο μας ευατό , αυτός θα μας ζητάει κάθε μέρα περισσότερα από τα υπόλοιπα κομμάτια που μας ομορφαίνουν την ζωή. Εξαιρετικό !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s