Το Βιβλίο της Κατερίνας

WIN_20150305_180041 (2)Το βιβλίο της Κατερίνας, Αύγουστος Κορτώ~ Εκδόσεις Πατάκη

Διάβασα το »βιβλίο της Κατερίνας» του »γάλλου»,όπως τον χαρακτήρισε μια γλυκά αφελής κυρία, Αύγουστου Κορτώ. Η δυστυχής αλήθεια είναι πως δεν κλαίω συχνά κι εύκολα, ή τουλάχιστον έκλαιγα δύσκολα μέχρι πριν λίγο καιρό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν με άγγιζαν όλα εκείνα που άξιζαν να με αγγίξουν.

Βουτώντας όμως στην εξομολόγηση της Κατερίνας, στάθηκα σε πολλά σημεία κι έκλαψα αληθινά, και με λύπη και με παράπονο, σαν να έπνιγε το μυαλό μου η μέγγενη μιας ακατανόητης αδικίας. Και είχα έναν κόμπο στον λαιμό μου, λες κι ήμουνα κι εγώ μέρος της υπόθεσης, λες και είχα μερίδιο ευθύνης. Με την ανάγνωση μετατράπηκα και η ίδια σε Κατερίνα, σε μάνα, σε αδερφή, σε παιδί. Ωστόσο, αυτό που μου έκανε περισσότερο απ’όλα εντύπωση είναι, πως αυτό το μυθιστόρημα είναι τόσο πετυχημένα ανθρώπινο, καθότι καθόλου ωραιοποιημένο και γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο μέσα από την ανυπαρξία της πρωταγωνίστριας και μητέρας του συγγραφέα, που φτάνει σε σημείο να ανατριχιάζει το μέσα σου και να σε συγκινεί.

Η αφήγηση της Κατερίνας είναι σπαρακτική, όχι μόνο για τα γεγονότα καθεαυτά που εξιστορεί, τα οποία αρχίζουν χρονικά πριν ακόμα γεννηθεί, όχι μόνο για το θέμα που πραγματεύεται: την μανιοκατάθλιψη και τις συνέπειές της στην καθημερινότητα των ηρώων, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο τα διηγείται, δηλαδή με ειλικρίνεια -την ειλικρίνεια της δικής της μόνο οπτικής- με σαρκασμό και κριτικό ύφος και με μία αδίστακτη -σε στιγμές- αυτοκριτική, που σου κόβει την ανάσα.

Προσωπικά, και με τα ελάχιστα καλά βιβλία που έχω στο αναγνωστικό μου υπόβαθρο, ένιωσα ότι είναι ένα πολύ δυνατό βιβλίο, -διαισθητικά πιστεύοντας- ίσως το ισχυρότερο χαρτί του Κορτώ μέχρι στιγμής, μόνο και μόνο επειδή και όλα αυτά που έγραψε ψέματα να ήταν (-που δεν είναι.), ο Αύγουστος κατάφερε να στήσει μία ολόκληρη αυτοπροσωπογραφία- την προσωπογραφία της μητέρας του- έναν χαρακτήρα τόσο πλαστικό και ζωντανό, ώστε ως αναγνώστρια εγώ τουλάχιστον, ένιωσα πως όλα αυτά τα έλεγε η ίδια η Κατερίνα.

Αυτό το βιβλίο δεν είναι απλά μια προσωπική, αλλά μια οικογενειακή υπόθεση, η οποία συχνά τυλίγεται σε άβατα σκοτάδια, και όλοι -ήρωες χάρτινοι και αναγνώστες πραγματικοί- καλούνται να παλέψουν με το ανεξήγητο και τις πληγές του. Είναι ένα ταξίδι που οι ρίζες του απλώνονται στο παρελθόν και οι άκρες του φτάνουν ως το σήμερα! Αλλά κυρίως, είναι ένα βιβλίο-ευκαιρία, ένα μυθιστόρημα μόνο για το Κατερινάκι, που θα το διαβάσει και θα το νιώσει μέσα από τα μάτια όλων αυτών που το διάβασαν και θα ελευθερωθεί με την αγάπη, από τις αλυσίδες του ίδιου της του εαυτού. Είναι ένα βιβλίο που πραγματικά μου άγγιξε την καρδιά και το μυαλό και γι’αυτό αδυνατώ να μιλήσω λιγότερο συναισθηματικά γι’αυτό…

Με αγάπη.

Advertisements

22 thoughts on “Το Βιβλίο της Κατερίνας

    1. Πραγματικά, πιστεύω πως αξίζει. Αν είσαι και λίγο προετοιμασμένη κι έχεις ένα σχετικά γερό στομάχι. Είναι ρεαλιστικό και μιλάει για σκληρά πράγματα με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, αλλά συγκινεί πιστεύω και αξίζει! Αν το διαβάσεις ποτέ, να μου πεις την γνωμη σου 😉 Δεν είναι πολύ μεγάλο.

  1. Θέλω πολύ να το διαβάσω.ιδιάιτερα τώρα μάλιστα που το σχολίασες κ εσυ. Το έχω σκόπιμα αφήσει στα υπόψη λόγω του δύσκολου θέματος του, μια κ η ψυχολογία μου δεν είναι και η καλύτερη τους τελευταίους μήνες και (δυστυχώς) για μένα οι βρύσες ανοίγουν αρκετα εύκολα και μετα…αργούν να ξανακλείσουν. 😉

    Πάντως νομίζω ότι ε π ι β α λ λ ε τ α ι να το διαβάσει κάνεις. Πρεπει να ηταν λυτρωτικό και για τον «Αύγουστο». Παλια, πριν γίνει γνωστός, έμπαινα και ψιλόδιάβαζα και στο μπλογκ του και έτσι ήξερα για την διπολική διαταραχή της μητέρας του…

    1. Ονειρένια μου, αν είσαι σε τέτοια φάση, πράγματι μην το διαβάσεις 😉
      Νομίζω είναι ένα πολύ ποιοτικό βιβλίο, κι όντως αξίζει. Κι εμένα αυτήν την εντύπωση μου δίνει..ότι ήταν λυτρωτικό!
      (το έστειλα σε μήνυμα και στον ίδιο τον Αύγουστο 😀 )

      Φυσικά, όποτε το διαβάσεις με χαρά περιμένω να ακούσω τις σκέψεις και τα συναισθήματα που σου προκάλεσε…εγώ δεν κατάφερα να τα αποτυπώσω όλαα..ήταν μία θάλασσα!

      Καλό βραδάκκι να έχουμε! ❤

  2. Θα ήθελα να δω και την παράσταση γιατί άκουσα τα καλύτερα, αλλά δεν ξέρω αν θα προλάβω ή αν θα βρω εισιτήριο. Ας είναι, τα βιβλία είναι σχεδόν πάντα καλύτερα όταν τα διαβάζεις παρά η μεταφορά τους.
    Αντιλαμβάνομαι ότι μπήκα σε μία όμορφη καινούργια παρέα και ως μανιώδης αναγνώστρια πολύ χαίρομαι.

    Την βροχερή καλημέρα μου
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    1. Ελένη, Καλώς μας ήρθες 🙂
      Έχω ακούσει για την παράσταση, αλλά δεν γνωρίζω λεπτομέρειες. Ωστόσο, έτσι έμαθα για το βιβλίο και το έψαξα. Πιστεύω θα είναι δύο εντελώς προσεγγίσεις, αλλά και το βιβλίο θα είναι αρκετό, ώστε να σου προκληθούν δυνατά συναισθήματα! Είναι κάτι που θα σου άρεσε να διαβάζεις, σίγουρα από την στιγμή που ενδιαφέρθηκες για την παράσταση.

      Να είσαι καλά! 🙂
      Βροχερές καλησπέρες!

  3. Δεν αμφιβάλω ότι κάτι έχει που σας άγγγιξε το συγκεκριμένο βιβλίο, κάτι που με βάζει σε περιέργεια , να θελω να το διαβάσω……δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, δεν υπάρχουν λεφτά για αγορές βιβλίων τελευταία…..αν τύχει και βρεθεί στα χέρια μου , να ξέρετε ότι είμαι ικανός βιβλιοφάγος…..

    Κι αμέσως αισθάνομαι υποχρεωμένος να συστήσω κι εγώ βιβλίο….χμ,,,,
    Πολύ μου άρεσε τελευταίως ένα βιβλίο του Καραγάτση ,το » άμρι α νούγκου» ( το χέρι του θεού)…..
    συναρπαστικό…………..

    1. Αν βρεθεί με κάποιον τρόπο στα χέρια σας, θα χαρώ πολύ αν μοιραστείτε την άποψη και τις σκέψεις σας.. 🙂 Είναι ένα αρκετά ιδιαίτερο βιβλίο από έναν αρκετά ιδιαίτερο συγγραφέα. 😉

      Ευχαριστώ για την πρόταση! Μου έχουν προτείνει πολλοί Καραγάτση, αλλά διστάζω ακόμα να το τολμήσω-ένας θεός ξέρει γιατί..!

      Καλό βράδυ, καλή συνέχεια 😀

  4. πολυ ωραια αναρτηση μαγικη φωνη, αλλα εγω αυτο το βιβλιο δεν θα το διαβασω, για λογους που δεν μπορω να αναφερω εδω, θα πω απλα οτι δεν ανηκει στις προτιμησεις μου

    να διαβασεις την »καρδερινα» της Tart
    να διαβασεις τις »ερωτοτροπιες» του Χαριερ Μαριας
    να διαβασεις »τη λεσχη των αθεραπευτα αισιοδοξων»
    θελω πολυ να διαβασω Πωλ Όστερ, τον αφηνω για να μου γλυκανει το φθινοπωρο που μας ερχεται
    τωρα λεω να απολαυσω το καλοκαιρι μου με αστυνομικα, τριλογια της μασσαλιας κλπ

    1. Στέλλα, καλώς ήρθες στο μπλογκόσπιτο! 🙂

      Εσύ σίγουρα ξέρεις πολύ καλύτερα από εμένα τι είναι κατάλληλο για σένα να διαβάσεις τη δεδομένη χρονική στιγμή, αλλά ακόμα και οι ανάγκες μας αλλάζουν. Το να μην θέλεις να το διαβάσεις είναι ένα εντελώς προσωπικό σου θέμα και σεβαστό ασφαλώς! Έτσι κι αλλιώς, εγώ απλά έγραψα αυτό το κείμενο επειδή ήθελα να εκφράσω τις σκέψεις και τα συναισθήματα που μου άφησε, κι όχι απαραίτητα για να το προτείνω 😉

      Την «καρδερίνα», την έχω στην λίστα μου, μαζί με ένα σωρό άλλα αδιάβαστα.. :/ Έχω ακούσει πολλά και για ένα μεγάλο διάστημα την συναντούσα παντού!
      Τις «ερωτοτροπίες» πρόσφατα, απλά τις λάτρεψα!! Και χαίρομαι που βρίσκουμε αυτο το κοινό. Αφού να φανταστείς, έχω διαβάσει κι άλλα από τότε, αλλά αυτό το βιβλίο έχει μείνει ακόμα στο μυαλό μου! Πραγματικά, μου χάρισε απίστευτη συγκίνηση, απίστευτα συναισθήματα και κυρίως σκέψεις…. Ήταν τουλάχιστον απολαυστικό!

      Ανυπομωνώ να τελειώσω τις υποχρεώσεις μου, για να βουτήξω κι εγώ αυτό το καλοκαίρι στη δίνη βιβλίων που θέλω εδώ και πολύ καιρό να διαβάσω και που νιώθω πως τώρα τα έχω ανάγκη! 🙂

      Καλή σου μέρα, σ’ευχαριστώ.

      1. και τα »εθιμα ταφης» εξαιρετικο βιβλιο
        μαζι με τις ερωτοτροπιες αν και τελειως διαφορετικα νομιζω ηταν τα 2 που απολαυσα πιο πολυ το χειμωνα που μας περασε..

        κι εγω χαιρομαι που βρηκαμε κατι κοινο
        αραγε να ειναι τοσο εκπληκτικα και τα αλλα βιβλια του ιδιου συγγραφεα; θα ηθελα να δοκιμασω 🙂

        καλο σ/κ να εχουμε

        metofeggariagalia.blogspot.com

      2. Από Χαβιέρ Μαρίας, αμέσως μετά δοκίμασα το »Καρδιά τόσο άσπρη», για το οποίο έχει βραβευτεί με σημαντικό βραβείο, είναι ένα βιβλίο με το οποίο κέρδισε την εκτίμηση του λογοτεχνικού χώρου τότε (αν δεν κάνω λάθος γύρω στο ’96-’98..), αλλά… το παράτησα μετά από καμιά τριανταριά σελίδες… Σκεφτόμουν ακόμα το τελευταίο του, και το »Καρδιά τόσο άσπρη» καταλάβαινα ότι δεν μπορούσε να πάρει την θέση του… Μάλλον δεν ήρθε ακόμα το πλήρωμα του χρόνου.. 🙂

        ¨ομορφο ΣΚ!

  5. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο αλλά είδα την
    παράσταση και ήταν από τις πιο έντονες εμπειρίες. Απαιτεί μεγάλη δύναμη να «ξεγυμνωθείς» έτσι απέναντι σε αναγνωστες και κοινό.

  6. Μια χαρά ήταν η κριτική και όχι, δε μου φάνηκε υπερβολικά συναισθηματική. Νομίζω πολλοί θα ψηθούν αφού διαβάσουν αυτή την κριτική ν’ αναζητήσουν το βιβλίο της Κατερίνας 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s