El rostro de Tiempo*

1-darktimes«..είναι κάτι σχετικό.»

Το πρόσωπο του Χρόνου έλεγε πολλά, καθώς περνούσε και έγραφαν πάνω του οι αλλαγές και οι συμπτώσεις. Κι έτσι λεπτό το λεπτό ξυπνούσε διαφορετικά κι ανέτειλλε μέσα από τον καθρέφτη πιο παλιός και πιο καινούργιος. Στις μεγάλες του μέρες μας ψιθύριζε παραμύθια. Μας ταξίδευε σε μια μικρή βάρκα και μας έδειχνε πώς να υπακούμε στο κύμα και πώς να το διαφεντεύουμε, όπως την μπογιά στο χέρι μας. Πώς να ψαρεύουμε την ειρωνεία, πώς να ελευθερώνουμε την κατανόηση ανοίγοντας το ξεκλείδωτο κλουβί. Και τον ακολουθούσαμε σε μακρινά ταξίδια με το χαλί της σκέψης μας και ψηλαφούσαμε φοβισμένα τον κόσμο σαν το μεγάλο κατοικίδιο ενός μικρού θεού, περνώντας τα δάχτυλά μας μέσα από τα αστέρια. Και κυλούσαμε σαν κέρματα έξω από το στενάχωρο πορτοφόλι της μοίρας ευθεία στο ποτάμι των δακρύων και μετά ξυπνούσαμε από τον πόνο μας, όπως αναδύονται τα πιο όμορφα λουλούδια την άνοιξη. Βλέπαμε κάτω από το κασκέτο του τα πάντα τυλιγμένα στη σκιά. Η κάθε καμπύλη, η κάθε ρυτίδα ένας συμβολισμός διαχρονικά κατασκευασμένος σαν ατέρμονος μουσικός λαβύρινθος στο κέντρο της ύπαρξής μας. Κι έπειτα, ο Χρόνος που μας σκεπάζει κι ο Χρόνος που μας μουσκεύει στα βαζάκια της μνήμης. Ο Χρόνος σαν σπείρα και σαν κύκλος ατέρμονος που καταρρέει σε βάθος. Το βάρος της λήθης απειροελάχιστο- στην ουσία τίποτα δεν ζυγίζει κι ας κάνει κρότο κάθε μέρα μαζί με το βουητό των μηχανών, όταν σηκώνουν τον Ήλιο.

Γιατί η ξεχασιά-που είναι πάντοτε απρόσωπη- τίποτα δεν σημαίνει για τους ζωντανούς, τίποτα για εκείνους που κοιμούνται νεκροί κάτω από τα ξερά τριαντάφυλλα, στα μπαούλα και στις κασέλες. Γιατί το πάτημά της είναι φυσικό και όταν  έρχεται κρυφά σαν ανήθικη ερωμένη του χρόνου, ανείπωτα όλοι την δέχονται, όπως αποδέχονται την συνύπαρξη κάτω από το ίδιο σεντόνι με τον Χρόνο, που είναι ένα τέρας του φαντασμένου νου. Όπως είναι και ο Μινώταυρος κι όλες εκείνες οι φιγούρες που κηλιδώνουν με τρόμο την ιστορία της Φαντασίας. Επειδή, όπως θα λέγανε και οι μικροί ποιητές, και οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από τέρατα- δεν εξηγείται διαφορετικά η αδιαπραγμάτευτη διαχρονική πίστη μας σε αυτά.

Γι’αυτο και ο άνθρωπος γέννησε με τα μαθηματικά και τα σχήματα μέσα του τον Χρόνο, κι έκανε την μνήμη, κι έκανε τη λήθη, όρθωσε κάγκελα και σύρματα, δημιούργησε το παρελθόν, το μέλλον κι έχασε μια για αιώνια το τώρα..

 

Το πρόσωπο του Χρόνου*

Advertisements

9 thoughts on “El rostro de Tiempo*

  1. Εξαιρετικές φωτογραφιλες, μουσική κ ο συνδυασμός τους με το κείμενό σου, Αλεξάνδρα μου!!!
    Ένιωσα στα να παρακολουθούσα μίνι θεατρικη παράσταση, εννοείται το κείμενο το διάβασα πάνω απο μια φορά…αξίζει να ζούμε το Τωρα μας με κάθε ανάσα που βιώνουν όλοι οι πόροι της υπαρξής μας…όσο για το πως να σκοτώνουμε τούτη την ανήθικη ερωμένη, τη Λήθη,ένας τρόπος ειναι κ το γράψιμο με αξιόλογα γραπτά όπως κ το παρόν, αφού scripta Manent…τι λες κ σύ; 😉 φιλάκια γλυκά!! ❤️

    1. Ονειρένια μουυ!
      Πολύ με χαροποιεί το σχολιό σου και το ότι σου άρεσε η ανάρτηση 🙂
      Να πάρουμε την απόφαση, να κάνουμε την δική μας προσπάθεια και να εξασκηθούμε στην τέχνη του Τώρα, δεν είναι τόσο απλό μάλλον.. Γι’ αυτό συνήθως μας φεύγει μέσα από τα ίδια μας τα χέρια, όπως οι κόκκοι της άμμου ή όπως το νερό. Είναι πιο εύκολο να συνειδητοποιούμε ότι δεν ζούμε ολικά στο παρόν, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να το καταφέρνουμε και να το αλλάζουμε αυτό στην πράξη. 🙂
      Να ξεζουμίσουμε το τώρα, όπως είπε και λίγο πιο κάτω ο αγαπημένος μας Σοφιστής! Γιατί αυτό, ακόμα κι αν δεν το σκεφτόμαστε άμεσα, όταν υπάρχουμε τέλεια μέσα στην στιγμή του, μας δίνει τις πιο καθαρές και ζωντανές αναμνήσεις, πέρα από την αληθινή ευτυχία του να ζεις πραγματικά 🙂 .

      Είναι αλήθεια ότι τα αξιόλογα της κάθε τέχνης μένουν στον χρόνο, αν και όλα αυτά που πέφτουν μέσα σε αυτόν, ίσως είναι μια αέναη ανακύκλωση ενέργειας, και τίποτα ουσιαστικά δεν χάνεται, απλώς αλλάζει μορφή, γι’αυτό και η ύπαρξη, η θέση, η κίνηση κανενός δεν είναι άνευ σημασίας.. Ίσως.. 😉

      Φιλάκια μαγικά και τρυφερά!!
      Καλημέρες κι ένα όμορφο σαββατοκύριακο να έχουμε γεμάτο με στιγμές βουτηγμένες στο »τώρα» μας 🙂

  2. Όταν διαβάζω παρόμοια κείμενα, πάντα αναρωτιέμαι, γιατί ο άνθρωπος δυσκολεύεται τόσο πολύ, να καταλάβει πόσο σημαντικό είναι να ζει κανείς τη μια στιγμούλα, μετά την άλλη στιγμούλα, αφού αυτό θα πει, είμαι εδώ τώρα! 😉

    Όσο για το χρόνο, τον χρόνο του ρολογιού, δες ένα video που σίγουρα μας δίνει μια άλλη διάσταση σ’ αυτό που εμείς αποκαλούμε χρόνο! 😛

    ΑΦιλάκια πολλά και πάντα διαχρονικά! ❤

    1. Μαγισσούλα μου, εγώ με αυτό το βίντεο που μοιράστηκες μαζί μας, θυμήθηκα όταν πήγαινα γυμνάσιο που ήθελα να ασχοληθώ με την Φυσική (πού να ‘ξερα πόσο δύσκολη θα γινότανε στο λύκειοο 😛 😀 ), όταν ανακάλυψα -μέσω ενός τότε φίλου έξυπνου και μελετηρού- πρώτη φορά κι εγώ την θεωρία του Αϊνστάιν για τον Χωροχρόνο και αισθάνθηκα μία τέτοια ευφορία, όταν μάλιστα βρήκα και μία εικόνα στη Βικιπαίδεια με την Γη να »πέφτει» και να καμπυλώνει το »σεντόνι» του Χωροχρόνου, η ευφορία αυτή ήταν πραγματικά απερίγραπτη, καθώς ανέκαθεν η φαντασία μου οργίαζε και έκανα ταξίδια μακρινά… 🙂

      Αυτό το βιντεάκι πολύ με ενθουσίασε! «το παρελθόν,το παρόν,το μέλλον υπάρχουν ταυτοχρονα και το ένα δεν διαχωρίζεται από το άλλο». 🙂
      Είναι σαν να λέμε δηλαδή ότι τα γεγονότα, η κάθε απειροελάχιστη στιγμή που έλαβε και θα λάβει χώρα, υπάρχουν και τώρα ως εν δυνάμει πιθανότητες. Ο χρόνος είναι κάτι ενιαίο, αδιάσπαστο και γι’αυτό θα μπορούσαμε να ξανα-επιστρέψουμε ή να επισκεφτούμε για πρώτη φορά, αυτά που έχουν ήδη γίνει κι αυτά που θα γίνουν (άρα να μπορούμε και να τα αναδιαμορφώσουμε και να δημιουργήσουμε άλλους χρόνους μέσα στον ήδη υπάρχοντα??), έτσι όπως γραμμικά »εντυπώθηκαν» , ή και πιο »λοξά» 😉 Αυτό το τελευταίο ιδίως κι αν φαίνεται συναρπαστικό!

      Μου φέρνει στο μυαλό ότι στην πραγματικότητα ο χρόνος θα μπορούσε να είναι ένα »σεντόνι» από άπειρες πιθανότητες-στιγμές που δύνανται να δημιουργήσουν μεταξύ τους άλλους τόσους άπειρους συνδυασμούς χρονικών στιγμών.. 🙂 😀

      Εξαιρετικό Μαγισσούλα μου και πραγματικά σε ευχαριστώ πολύ! 🙂
      Όμορφο ΣΚ και ΑΦΦΦΦΦιλάκια!

  3. Σελίδες επί σελίδων έχω γράψει και σκεφτεί για τον χρόνο , όμως εσύ μέσα σε λίγες σειρές έβαλες τα νοήματα το ένα πίσω από το άλλο και πια μοιάζουν πιο λογικά τα πάντα. Ξεζουμίστε το παρόν και αφήστε το παρελθόν να καεί και το μέλλον να περιμένει αυτό έχω να πω εγώ παιδιά. Εξαιρετικό και μάλλον πρέπει να το ξαναδιαβάσω!

    1. Σοφιστή μου, αμφιβάλλω για το αν θα πάψουμε ποτέ να ασχολούμαστε με το ζήτημα του χρόνου (ή μήπως λες να φτάσουμε τόσο μακριά που να τον εξηγήσουμε με απόλυτη σιγουριά!?)… Μπορεί να αποτελέσει φανταστική πηγή έμπνευσης (εκτός των άλλων..) πάντως! Και σε αυτόν οφείλουμε πολλά 🙂

      Κρατώ αυτό το »ξεζουμίστε το παρόν..» πολύ μου άρεσεε! 😀

      Σ’ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα,
      περιμένω κι εγώ τα δικά σου γραπτά στον »χαμένο χρόνο»! 🙂
      Καλό σαββατοκύριακό!

  4. πολυ ωραιο κειμενο!!!
    ο χρονος, ποιον δεν προβληματιζει αραγε; και ποσα πραγματα δεν ξερουμε ακομη κι αν εχουμε χωρισει τον χρονο σε παρελθον, και μελλον;
    εγω παντως νομιζω οτι ο καθενας μας, αλλος λιγο αλλος πολυ, ισως με διαφορετικο τροπο αλλα εκ των πραγματων ζουμε στο τωρα.. βεβαια τι ακριβως ειναι αυτο το »τωρα» αφου με το που το λες πφφφ εχει περασει στο παρελθον;
    σαφως και ζουμε τις στιγμες μας αν αυτο εννοουμε ως »τωρα», αλλιως δεν θα δημιουργούσαμε παρελθον.
    απο την αλλη γινεται να μην κανεις σχεδια ακομη και για την επομενη στιγμη; αλλα δεν ειναι ενα »μελλον» αυτο;
    τελικα, αρχιζω να σκεφτομαι πως το »τωρα» μας αποτελειται απο τρια χρονικα διαστηματα.. ειναι η στιγμη που ζουμε και πεθαινει καθε δευτερολεπτο ή ανανεωνεται αν θελεις, το παρελθον απο το οποιο δεν μπορουμε να χωριστουμε και απο ενα μελλον το οποιο με ελπιδα σχεδιαζουμε
    αυτο ειναι το ανθρωπινο »τωρα» ετσι δεν ειναι; τι λες;

    1. Σε καμία περίπτωση δεν υποτιμώ την αξία και την δυναμική του παρελθόντος και του μέλλοντος αντίστοιχα. Κάθε άτομο, κουβαλάει κάποιες καταβολές, κάποιες αξίες, ένα συλλογικό ασυνείδητο, που προέρχονται από τις ρίζες του. Οι ρίζες αυτές, αποτέλεσαν τα θεμέλια που συγκρότησαν το »τώρα» αυτού του ατόμου. Πολλές φορές άλλωστε, προκειμένου να κατανοήσουμε αυτό που αποκαλούμε »τώρα», κάτι που συνεχώς χάνεται και ανανεώνεται σαν ένας »κύκλος ατέρμονος που καταρρέει σε βάθος», κάνουμε αναδρομές που είναι απαραίτητες για τον ολοκληρωμένο αυτοπροσδιορισμό μας!

      Το μέλλον με την σειρά του, έχει κι εκείνο την δική του δυναμική, πολλές φορές χρησιμεύοντας ως »καύσιμο» για το όχημα του παρόντος. Το όνειρο, η ελπίδα, η αισιοδοξία, είναι συννεφάκια που ακουμπούν στα εν δυνάμει μελλούμενα, τα οποία όπως κατά πλειοψηφία πιστεύεται μέχρι στιγμής, είναι προσωρινά ανύπαρκτα 🙂 ! Αλλά πόσο διαφορετικό θα ήταν το »τώρα» μας χωρίς αυτά? Πόσο καλύτερο? Αμφιβάλλω… Αγάπώ τα όνειρα,αγαπώ ό, τι ελπιδοφόρο κι αισιόδοξο και δύσκολα θα το »πρόδιδα».. 🙂

      Όμως, νομίζω πως το συμπέρασμα στο οποίο οι περισσότεροί μας εδώ, θέλουμε να καταλήξουμε (γιατί συχνά-πυκνά είμαστε μία μπλογκογειτονιά η οποία επανέρχεται συχνά σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα-νομίζω σε αυτήν την διαδικασία περισσότερο απ’όλους μας προέτρεψε με τις αναρτήσεις της η Άϊναφετσ!-.. 😛 ) είναι πως η ζωή μας θα γινόταν καλύτερη αν επικεντρώναμε κι αν διοχετεύαμε περισσότερη -πολύ περισσότερη μάλλον- από την ενέργειά μας στο τώρα!! Αν σταματούσαμε πχ να ανατρέχουμε στο παρελθόν, για να επιρρίπτουμε ευθύνες, κι αν στρέφαμε την σκέψη μας σε δημιουργικές αλλαγές στο τώρα! Αν σταματούσαμε απλώς να προγραμματίζουμε, και να επαναπαυόμαστε στο θωπευτικό «κι αύριο μέρα είναι»! Δεν είναι εγγυημένη η αυριανή από κανένα Συμβόλαιο! Αυτό που θέλεις, να το κάνεις τώρα, γιατί υπάρχουμε όλοι αυτήν την στιγμή.
      (απλώς δεν έχουμε αποδεχτεί την φυσική κατάληξη-όψη της ζωής, που είναι ο θάνατος, ίσως και αυτό μας πηγαίνει πολύ πίσω…σκέψου πόσο διαφορετικά θα ζούσαμε όλοι-πόσο πιο ποιοτικά-αν τον είχαμε αποδεχτεί με ωριμότητα..)

      Σ’ευχαριστώ και πάλι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s