Στον μεγάλο Μυστικό Κήπο

 (Γράμμα σε ένα λουλούδι που δεν πρόλαβε να ανθίσει.)1-secretgarden2Λουλουδάκι τόσο δα μικρό μέσα από το ζεστό χώμα της μητέρας πάει να βγει. Και πώς το περιμένει ο ουρανός και η πλάση. Τα άστρα τρέμουν από χαρά κεντώντας τις μυριάδες πιθανότητες σαν πάπλωμα τρυφερό πάνω από το λεπτό κορμάκι του. Καινούργια χρώματα αναβλύζουν ζωηρά μέσα από τις ψυχές των ανθρώπων. Όλοι τρέχουν να ποτίσουν το μικρό λουλούδι, να το στεγάσουν κάτω από τις φτερούγες της λιγοστής σοφίας τους. Του τραγουδάνε από το κακό και το σκοτάδι να το σώσουν, διότι είναι ευαίσθητο πολύ απέναντι στον φόβο. Από μια στιγμή γεννήθηκε-σε μια στιγμή μαράθηκε. Τους ανθρώπους που έτρεξαν, τους πρόφτασε ο Χρόνος. Το φως ξεθώριασε μεμιάς κι έπεσε η νύχτα απότομη, βαριά. Τα κοράκια ζήλεψαν την ομορφιά του και βίαια έτρεξαν να το πάρουν μαζί τους σε μία χώρα ακατάληπτης δικαιοσύνης. Εκεί που πηγαίνουν όλα τα ομορφότερα Όνειρα, άλλωστε.

Συγχώρα με λουλουδάκι που άκουσα τον απόηχο του τελευταίου χτύπου από το Όνειρό σου, που έπεφτε μαζί με τον λεπτό σου μίσχο. Δεν έκλαψα. Μου τα πήρε τα δάκρυα το κρύο και τα έδωσε στην ομίχλη. Τώρα, που έχεις φύγει για τον μεγάλο Μυστικό Κήπο, σου υπόσχομαι μόνο ότι θα κάνω ό,τι μπορώ για να προστατεύω όλα τα άλλα λουλουδάκια του Κόσμου κι εσένα μη σε νοιάζει, θα ανθίζεις πάντα στα όνειρά μας και η Αγάπη η αληθινή δεν θα προλάβει να στερέψει ποτέ από μέσα σου.

1-secretgarden~~…*..*…~~

(κρυμμένο τραγούδι)

-και μία ακόμη εκδοχή του ίδιου τραγουδιού, γιατί η μουσική πάντα βοηθάει σαν την καλύτερη φίλη:

Advertisements

12 thoughts on “Στον μεγάλο Μυστικό Κήπο

  1. Πάντα μου άρεσε να διαβάζω. ν’ ακούω, να κοιτάζω πίσω απ΄ τις λέξεις ή τους ήχους και τώρα «σερβιρίστηκα» όπως θα έλεγαν οι Γάλλοι πατριώτες μου! 😉
    Λέω συχνά στους γύρω μου, πως οι σχέσεις θέλουν φροντίδα είναι σαν τα μικρά αυτά λουλουδάκια που αν τα παραποτίσεις, αν τα παραλιπάνεις γρήγορα θα τα πνίξεις και θα μαραθούν, η Αληθινή φροντίδα θέλει πολύ προσοχή, θέλει καρδιά, θέλει Αγάπη! 🙂

    Τα τραγούδια που διάλεξες είναι απ΄ αυτά που τα τρυφερά λουλούδια αγαπούν ν’ ακούν! 😛

    ΑΦιλάκια πολλά και καρδιάς και Αγάπης! ❤

    1. Δεν θα διαφωνήσω σε αυτό που λες μαγισσούλα! Είναι κι αυτό ζήτημα ισορροπίας, αρμονίας. Αλλά, δεν αναφέρομαι στις σχέσεις εδώ πέρα. Ούτε στις ερωτικές, ούτε στις άλλες καθημερινές… 😉

      ΑΦΦΦΦΦιλάκια φωτεινά σταλμένα με αγάπη για καλή μας ημέρα!! ❤ 😀

      1. Για μένα η Ζωή είναι σχέσεις και όταν αναφέρομαι σε σχέσεις εννοώ, την σχέση που έχουμε εμείς οι ίδιοι με τα πάντα γύρω μας, ξεκινώντας απ΄ τη σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας, μέχρι τη σχέση μας με το πιο μικρό μπουμπουκάκι ή πετραδάκι… έτσι καθώς σε διάβαζα ακούγοντας και τις μουσικές, έγραψα για «φροντίδα»! 😉

        ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια πάντα καρδιάς! ❤

      2. Χμμμ καλά τα λες μαγισσούλι! Ένα πλέγμα αλληλοσυσχετίσεων είναι η Ζωή και δεν νοείται χωρίς τις σχέσεις… και η »φροντίδα» είναι το μέσο για να τις καταλάβουμε και να τις εξελίξουμε! 🙂 Έρχονται όμως φορές που οι ίδιες οι »καιρικές» συνθήκες δεν βοηθούν και ανεξάρτητα από το τι κάναμε-κάνουμε ή θα κάνουμε εμείς, τα γεγονότα ακολουθούν μια δική τους προδιαγεγραμμένη πορεία(;)… ανεξάρτητα από την ποιότητα της »φροντίδας».

        Σε χαιρετώ και πάλι! ❤

  2. Περισσότερη σημασία έδωσα στο πώς έδενες τις λέξεις παρά στο ίδιο το νόημα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η προσοχή μου στράφηκε εκεί περισσότερο. »Τα κοράκια ζήλεψαν την ομορφιά του και βίαια έτρεξαν να το πάρουν μαζί τους σε μία χώρα ακατάληπτης δικαιοσύνης.» Κι εγώ ζήλεψα λοιπόν.

    1. Κουφετάριε καλώς με επισκέφτηκες πάλι μετά από τόσο καιρό που είχα κι εγώ να »ξεσκονίσω» το »παραθυρόφυλλό» μου..! Χαίρομαι πολύ! 🙂 😀

      Ένα κείμενο γίνεται να διαβάζεται μόνο και μόνο επειδή μπορεί να αντηχεί όμορφα σαν άηχος ήχος στα τοιχώματα της ψυχής του αναγνώστη! Είναι τέτοια η ελευθερία του τελευταίου πιστεύω, που για μένα δεν έχει καμία απολύτως σημασία 😉 Με χαροποιεί ένα κείμενο ό,τι κι αν είναι αυτό που μου προσφέρει, άλλωστε είναι και πράγματα που νιώθουμε, τα οποία ποτέ δεν θα καταφέρουμε να τα κάνουμε λέξεις (γι’αυτό και η λογοτεχνία θα μένει αθάνατη)… 🙂

      Καλή σου μέρα!

  3. Τα τραγούδια μπήκαν στο playlist μου ήδη, σε ευχαριστουμε Φωνούλα, δεν τα γνώριζα…ο καθενας μας ερμηνεύει τις πολύτιμες αναρτήσεις σου με βάση τα δικά του βιώματα και σκεψεις, κ τουτο είναι κ το ωραίο με το μπλογκ σου…(ή μάλλον ενα απο τα ξεχωριστά ωραία…). Η Νεα Ζωη (όπως λέμε μωρό) αλλα και ο παράγων Χρόνος ειναι απο τα ζητήματα που με απασχολούν προςωπικά έντονα τουτο το διάστημα, οποτε κ αυτη την ερμηνεία επέλεξα να δώσω στις σκεψεις σου….Ελπίζω μόνο, να γυρνώ τη δική μου χρονική ρόκα μπροςτα με περισσότερη ωριμότητα πλέον και να μην προσπαθω να την γυρνώ συνέχεια πισω στα what if και ιf only…αποσυντονίζοντας την, ετσι ώστε ξάφνου να ξυπνήσω και να δω ποσο γρήγορα ήρθε το Πλήρωμα του Χρονου… 🙂

    1. Καλή μου Ονειρένια!

      Τα λες όλα πολύ όμορφα 🙂 !

      Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως το θέμα με ένα έργο -οτιδήποτε κι αν είναι αυτό- που έχει ολοκληρωθεί και βρίσκεται ελεύθερο σε »κοινή θέα» πλέον, ξεφεύγει από τα όρια μέσα στο οποίο το συνέθεσε ο δημιουργός του. Βρίσκεται εκεί όχι μόνο για να φανερώσει όσα ήθελε να πει ο δημιουργος, αλλά και για να δείξει στον εκάστοτε αναγνώστη αυτά που ο ίδιος έχει μέσα του, πράγματα για την ύπαρξη των οποίων μπορεί να μην είχε αποκτήσει συνείδηση ακόμα..! Ένα κείμενο δεν είναι ανάγκη να αξιοποιείται μόνο και μόνο για να βρεθεί το νόημα που ήθελε να εξωτερικεύσει ο συγγραφέας του. Είναι τιμητικό για ένα κείμενο να λειτουργεί ως καθρέφτης του αναγνώστη 😉 Γι’αυτό κι εγώ προτιμώ να μην απαντώ ποτέ σε σχετικές ερωτήσεις. Χάνεται όλη η »μαγεία» κι όλο το »ζουμί» που μπορεί να αποκομίσει ένας αναγνώστης, αν με καταλαβαίνεις… 😀 !!

      Χαχαχαχα ακούγονται κάπως παράξενα όλα αυτά, μην με παρεξηγείτεεε! Δεν το καβάλησα ακόμα το καλάμι να φύγω, μα τα πιστεύω όντως αυτά!! :’)

      Απλά με χαροποιεί, όταν το ίδιο κείμενο μπορεί να πάρει πολλές διαφορετικές διαστάσεις κι έτσι να αναπτυχθούν και διαφορετικές συζητήσεις! 🙂

      Δεν έχει νόημα να γυρνάμε ξανά και ξανά στα »αν..» και »αν…» και »αν…!!»! Αμάν πια! Πόσο δίκιο έχεις! Παίρνει καιρό να το μάθει κανείς κι αυτό! Εύχομαι να μην περιμένεις ποτέ παθητικά το »πλήρωμα του Χρόνου», να ακούς την διαίσθησή σου αλλά και την καρδιά σου και να μην κάνεις πίσω! Μόνο μπροστά! Τα έχει πει και η μάγισσά μας αυτά, έτσι δεν είναι? 😉 😀 😀

      Καλή μας υπόλοιπη μέρα με δημιουργικές σκέψεις και στιγμές!

      Περιμένω καινούργιο σου ποστ! 😉

      1. Ετσι ακριβως ειναι η τέχνη, όπως τα λες μικρούλι μου! Σε ευχαριστω για την χορταστική σου απαντηση! Φιλακια πολλα, απο καρδιας στελνω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s