Λήθινη Εποχή

 1-alithiniepoxi77

(μουσική)

Σε εκείνο το παλιό σπίτι μπροστά στη θάλασσα, εκεί που τα πόδια μας τα έσκιζαν οι πέτρες και τα μάτια μας τα τσιμπούσαν οι γλάροι στροβιλίζοντας εκτυφλωτικά το γαλάζιο με το λευκό του φωτός.

Εκεί που τρέχοντας ελεύθεροι πέφταμε στο χώμα με τα γόνατα και τρώγαμε τη σκόνη των διαδοχικών καιρών παραδομένοι σε μια επαναλαμβανόμενη κυκλική πρωτογενή κίνηση, αντανακλαστικά αναζωπυρώνοντας πάλι και πάλι μία αγαπημένη ανάμνηση που παραμένει δεμένη κάτω από τον λεπτοδείκτη του προσωπικού μας Ρολογιού.

Μέρες και νύχτες σημαδεύαμε τον ορίζοντα χρησιμοποιώντας τα όνειρά μας διπλόνοντάς τα πίσω από τα βλέφαρα σε νοητές σαΐτες. Bάζαμε άρρητα στοιχήματα για το ποιος θα φτάσει πρώτος στην άλλη άκρη του κόσμου, ποιος θα αγγίξει τους δίσκους του Φωτός.

1-alithiniepoxi55Κι έτσι ξημέρωσε ένα συννεφιασμένο πρωί τόσο βουβό από ζωή, που μέχρι και τα πουλιά ορκίστηκαν σε μια σφραγισμένη αφωνία. Βγήκα έξω να κοιτάξω το νερό και κάθε αχτίδα είχε χαθεί. Οι ασημένιες πέτρες ήταν παρατεταγμένες σε μια οριζόντια παγωνιά. Κάθετη η θλίψη στον άξονα της ανεξήγητης ελπίδας παλουκώνει τους χαρταετούς.

Ένα αόρατο χέρι, το χέρι αυτού που τα ζωγράφισε όλα αυτά σε ένα όνειρό του μετά από μεθύσι, έπεσε και τα έσβησε. Περπάτησες έξω από την πόρτα ως την ακρογιαλιά. Άγγιξες τον ώμο μου. Ναι, έπρεπε να φύγουμε, γιατί την επόμενη φορά που θα έσκυβε το χέρι, θα έσβηνε εμάς. Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, ήταν η δικιά μας στιγμή να εγκαταλείψουμε.

Τράβηξες το λερωμένο σου σακίδιο και μόνο τότε πρόσεξα πόσο είχες δυναμώσει- πόσο είχαμε δυναμώσει και πώς είχαμε αλλάξει ριζικά, μα παντοτινά άραγε; Ποιός στ’ αλήθεια ξέρει; Το πρόσωπό σου αντί να είναι στρογγυλό σαν φρέσκο φρούτο, είναι γεμάτο άγριες γωνίες κι αυλακιές.

Ένας μακρύς ταραχώδης δρόμος προς το άγνωστο χαράχτηκε μπροστά μου. Έσκυψα, κοίταξα την παλάμη μου. Τρομαγμένη σχεδόν αντίκρισα τις νωπές χαρακιές του περάσματος. Πάνω στο δέρμα μου ήταν γραμμένη η ιστορία εκείνου του σπιτιού- ανάβλυζε σαν παλίρροια μέσα από πίδακες ρυτιδών.

Μέσα από μια εσωστρεφή χρονική πληγή που συστέλλεται μαζεμένη στον εαυτό της.

Δυνατός αέρας φύσηξε και ξεχώρισα ανάμεσα στο βουητό την κραυγή σου.

Ένα χάρτινο κύμα ξέσπασε τότε σαν γλώσσα αρχέγονη και πεινασμένη. Ίσα που σε άγγιξε κι έγινες κατάλευκος-άδειος από ψυχή. Κενή περγαμηνή. Σου αφαιρέθηκαν απνευστί όλες οι διαστάσεις,έγινες ακαριαία μέρος του σκηνικού. Επίπεδος. Μια ψηφίδα στο πλέγμα της τεράστιας Απάτης.

Ήταν η γη μας που βίωνε την καταστροφή. Άγνωστες οι δυνάμεις- άγνωστοι και οι θεοί. Ο ουρανός, ο ορίζοντας μετατρέπονταν ως δια μαγείας σε χαρτί. Κάτι συρόταν από το βάθος του γκρίζου.Ένα λεπτό νήμα επέστρεφε από το μέλλον συσπειρώνοντας το κορμί του στην χούφτα μου.

Κοίταξα μια στιγμή πίσω.

Σε είδα παιδί πίσω από το παράθυρο σε μια σκηνή που θα γίνει μια ακίνητη προβολή του υποκειμενικού νου. Λύπη σαν υγρασία ανεβαίνει στα μάτια μας. Γιατί εσύ θα στέκεις αιώνια εκεί στυλωμένος στο χαρτί, παγωμένος στην εικόνα που θα βεβηλώσει η μνήμη. Ποιό θαλάσσιο ταξίδι αναμένεις; Μονάχα ένα ψέμα μας χωρίζει κι εγώ στέκω Εδώ έτοιμη να πηδήξω έξω από αυτό το τρύπιο παραπέτασμα. Μόλις συνειδητοποίησα ότι ήμασταν απλά δύο ψάρια που έκαναν μικρόψυχα κυκλικές επαναλαμβανόμενες κινήσεις γύρω από τον Εαυτό τους, στον πάτο της γυάλας.

Πηδώ μέσα από τη γυάλινη σφαίρα-μέσα από τη μοίρα. Εκείνο το παλιό σπίτι το παίρνει πια ο Χρόνος στη δικαιοδοσία του. Το σκεπάζει με χώμα και σκόνη, το κρύβει κάτω από χιλιάδες ξερά φύλλα-χαρτιά-πάνω σε αυτά θα γράψω. Δεν έμεινε τίποτα για μένα εδώ.

Όλα ενταφιάστηκαν στο θολωμένο νερό της ξεχασιάς. Τα έφαγε η θάλασσα.

1-alithiniepoxi2Και τώρα μέσα από τους καθρέφτες καταφθάνει ασπρισμένη η Λήθινη Εποχή.

Advertisements

6 thoughts on “Λήθινη Εποχή

  1. Η μνήμη είναι περίεργο πράμα. Σκεπάζει όχι τόσο δύσκολα πολλές άσχημες και όμορφες στιγμές αλλά πάντα σου αφήνει τις στιγμές που βρίσκονται κοντά στο μεταίχμιο. Εκεί που κάτι αλλάζει, εκέι που κάτι χαλάει τα όνειρα που κάναμε. Κάτι τέτοια μας ξύπνησες με το όμορφο κείμενο σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s