Τα φτερά μας μικραίνουν

1-apaintingofanindian

Τσιγάρα, μπύρες, ήσυχες κι ατάραχες νύχτες. Βόλτες στην αμμουδιά κι εξομολογήσεις με κυματιστές μουσικές πινελιές να βαστάζουν τη γλώσσα και να της δίνουν θάρρος. Γιατί θέλει τσαγανό να βγαίνεις μπροστά χωρίς κεκεδισμούς και τρέμουλα, ώστε να φωνάζεις ψύχραιμα αυτό που ζητάς από τους άλλους και πρώτα από εσένα. Ο ορίζοντας και όλες οι δυνατότητες-όλα απλώνονται απάτητα μπροστά από τα μάτια μας. Τα φτερά μας μικραίνουν όσο μεγαλώνουμε. Αλλιώς ξεκινάμε και διαφορετικά καταλήγουμε τα βράδια αναρωτώμενοι για το χθες, το αύριο και το σήμερα. Ο Χρόνος, το σύμβολο που πάντα επιστρέφει κουστουμαρισμένο, βαμμένο, φορώντας προσωπεία κάθε λεπτό στα όνειρά μου, κρύβεται τώρα πάλι στριμωγμένο πίσω από τα γράμματα.

Ανεβαίνω στη σκηνή με έναν κοντυλογράφο, τη γλώσσα μου. Οι τελείες, τα αποσιωπητικά, τα θαυμαστικά είναι οι εκφράσεις στο πρόσωπό μου. Ο προβολέας της ζωής πέφτει επάνω μου. Νιώθω ότι είμαι μόνη μου, έτσι όπως στέκω στο ολοφώτιστο πέτρινο δάπεδο, νιώθοντας τη ζέστη του τεχνητού φωτός στα μπράτσα και το μέτωπό μου. Η αγωνία και η ευχαρίστησή μου τρέχουν ποτάμι. Γιατί ξέρω ότι το βλέπετε. Το πόσο άλλαξα, σοβάρεψα, έγινα ατάραχη και στέκω εδώ μέσα στο καλοκαίρι σε παγωμένο λήθαργο. Γιατί σκέφτομαι όλες τις παραγράφους, όλες τις σελίδες που θα μπορούσα κάποτε να γράψω για ιστορίες και περιπέτειες, αλλά δεν θα το κάνω και γιατί βλέπω τους δρόμους, τα δάση, τα ποτάμια, τα κάστρα και τους ναούς που ποτέ δεν θα αντιμετωπίσω. Νιώθω την παρουσία του κοινού πίσω από το παχύρευστο πλέγμα του φωτός καψαλισμένο να ανασαίνει. Αγαπώ αυτόν τον ελάχιστο χώρο που πατώ κι απλώς ήθελα να το πω. Αγαπώ αυτήν ακριβώς τη στιγμή εδώ επάνω, αν και γνωρίζω πως αμέσως θα εξαυλωθεί.

Δεν πρέπει να εστιάσω την προσοχή μου δεν πρέπει να στρέψω την όραση εκεί προς τα έξω, γιατί ξέρω τι θα αντικρίσω. Μέσα σε όλα αυτά τα πρόσωπα, στο καθένα ξεχωριστά θα διακρίνω τα δικά μου μάτια, πύρινα να καρφώνονται σαν φλεγόμενα κάρβουνα επάνω στα λάθη και στις τόσες παραλείψεις μου.

Advertisements

8 thoughts on “Τα φτερά μας μικραίνουν

  1. Κάποια ευλογημένη στιγμή (γιατί υπάρχουν πολλές) ανακαλύπτουμε πως στο τώρα «μας», όλα συνυπάρχουν, το χθες έγινε σήμερα και το αύριο υπάρχει μόνο στη φαντασία μας… αυτό το τώρα είναι η Ζωή μας, τώρα αγαπάμε, τώρα κατανοούμε και δεν είναι θεωρία… είναι η μόνη ευκαιρία που μας δίνεται να καταλάβουμε και ν’ αγαπήσουμε τον εαυτό μας… τώρα! 😉
    Δεν ξέρω πώς μου ξέφυγε αυτό το κείμενο τότε, τώρα όμως σου γράφω όπως ακριβώς νιώθω αφού σε διάβασα προσεχτικά! 😉

    ΑΦιλάκια πολύ πολύ τρυφερά! 🙂

    1. Έχεις απόλυτο δίκιο μαγισσούλα 😀 ! Όλα είναι »τώρα». Και το μέλλον φτιάχνεται από πολλά »τώρα». Το »τώρα» όμως, άραγε έχει τη δύναμη να αλλάξει το »πριν»? Γιατί πολλές φορές, το πρότερο μας καίει το μυαλό με υπολογισμούς, πιθανότητες, υποθέσεις, ενοχές και πάει λέγοντας… Ποια είναι γενικά η αξία του παρελθόντος για σένα μαγισσούλα μου?

      🙂

      ΑΦΦΦΦιλάκια μαγεμένα και φθινοπωρινά, μαζί με μια συγγνώμη για το γεγονός ότι αργώ να απαντήσω στα σχόλιά σας! ❤

      Καλό απόγευμα! 🙂

      1. Είμαστε το αποτέλεσμα πολλών χθες και για μένα το παρελθόν είναι η πηγή απ΄ όπου αντλώ μαθήματα φυσικά απ’ τα λάθη μου! Δεν νοσταλγώ, δεν έχω ενοχές και με τίποτα δεν θα γύριζα πίσω! 😉 … Κατά τ’ άλλα νομίζω πως είναι «καλό» να κλείνουμε λογαριασμούς- εκκρεμότητες βασικά με τον εαυτό μας για να μπορούμε με καθαρό μυαλό να ζήσουμε το τώρα μας! 😛

        Καλό μας βραδάκι με πολλά ΑΦιλάκια! ❤

  2. Καλησπέρα,
    Είχα αφήσει ένα σχόλιο στην ανάρτησή σου πριν καιρό αλλά μάλλον κάτι έκανα λάθος και δεν δημοσιεύτηκε. Οπότε θα επαναλάβω πάνω – κάτω αυτά που είχα γράψει.

    «Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ’ τη Γη,
    ποτέ σουδεν θα μπορέσειςνα σταθείς επάνω της.»
    (Υποθέτω θα το έχεις ακούσει. Ελύτης)

    Αυτό που υποστήριξα την προηγούμενη φορά είναι ότι τα φτερά μας δεν μικραίνουν ακριβώς. Οι προσδοκίες και οι στόχοι δεν παύουν να υπάρχουν ούτε «λιγοστεύουν», απλώς μεταλλάσσουν, άλλοτε λίγο και άλλοτε περισσότερο, καθώς ωριμάζουμε στο χρόνο. Το άπιαστο, πολλές φορές, επειδή ακριβώς είναι άπιαστο αποκτά μια υπόσταση εξιδανικευμένη, κι αν τύχει και προσεγγιστεί, έρχεται στα ίσια, ανθρώπινα μέτρα του. Ίσως μερικές φορές είναι καλύτερα που αλλάζουμε φτερά (αυτή η έκφραση μου αρέσει περισσότερο!), διότι θα σπαταλούσαμε το μετρημένο χρόνο μας κυνηγώντας φαντασιώσεις, ανίκανες εν τέλει να μας προσφέρουν ικανοποίηση. Όσο για την τελευταία, μαθαίνω συνεχώς ότι είναι στενά συνδεδεμένη με την πραγματικότητα. Άλλωστε, το τονίζεις κι εσύ η ίδια, πολύ πιο μεστά στην πρότασή σου » Αγαπώ αυτόν τον ελάχιστο χώρο που πατώ κι απλώς ήθελα να το πω.»
    Αυτή είναι λοιπόν η θέση μου. Τα φτερά μας δεν μικραίνουν. Το γεγονός ότι δρούμε, ότι φανταζόμαστε και δημιουργούμε προδίδει ελπίδα. Και η ελπίδα είναι μια εσωτερική κατά βάθος υπόθεση. Εμείς ορίζουμε την ουσία της. Και πάλι, νομίζω δε λέω τίποτα περισσότερο απ’ όσα έχεις γράψει, και ήδη έχω πει πάρα πολλά! Κρίμα για σένα, την προηγούμενη φορά μου βγήκε με πολύ λιγότερα λόγια!

    Περιττό να πω ότι γράφεις όμορφα.

    Καλό ξημέρωμα.

    1. Crux,
      Αρχικά, καλωσήρθες και σε ευχαριστώ για τις επαναλειμένες προσπάθειες που έκανες, ώστε να λάβω το πολύ ευχάριστο και πολύτιμο για μένα σχόλιό σου (Χαχα, όντως μου ήρθαν τρεις -αν δεν κάνω λάθος- μαζεμένες ειδοποιήσεις 😉 )!!

      Οι σκέψεις σου μου δίνουν κι εμένα επιπλέον τροφή για σκέψη 🙂 κι αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ όταν προκύπτει μέσα από μία ανάρτηση. Λοιπόν, δεν ξέρω αν τα φτερά μας, οι φιλοδοξίες, τα όνειρα, οι στόχοι και η κοσμοθεωρία μας αλλάζουν επειδή εμείς το επιλέγουμε, ή επειδή βρίσκουμε έτσι τρόπους να προσεγγίζουμε την ουσιαστική ευτυχία. Δεν ξέρω αν αλλάζουν, γιατί ωριμάζουμε. Ίσως αντί να ωριμάζουμε, κουραζόμαστε. Πιστεύω ότι ως ένα σημείο, παύουμε να πιστεύουμε και να ελπίζουμε σε κάποια πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους και κάπου στην πορεία συμβιβαζόμαστε, κάτι που αργότερα το ονομάζουμε ωριμότητα. Η αλλαγή δε συνεπάγεται και ωριμότητα έτσι κι αλλιώς 😉 !

      Ωστόσο, θαρρώ ότι το ζήτημα της ευτυχίας κατά ένα μεγάλο μέρος έγκειται σε προσωπική διαχείριση! 😀 😀 Κι αυτό είναι αρκετά αισιόδοξο!

      Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που είπες για την εξιδανίκευση του »άπιαστου» 😉 !
      Ίσως ήταν καλύτερα για όλους μας που η wordpress μας επέτρεψε αυτό το σχόλιό σου κι όχι ένα άλλο 😀 !

      Χάρηκα πολύ, ελπίζω να σε ξανα-»δω» εδώ! 🙂 🙂 Σε ευχαριστώ για το μοίρασμα.
      Καλό απόγευμα.

  3. Σαν μικραίνουν τα φτερά σου απαιτείται απλά περισσότερη κατανόηση και προσπάθεια στους δρόμους που επιλέγεις να πετάς…
    Γιατί να μην το δούμε αλλιώς, πως όταν είμαστε μικροί, τα μεγάλα φτερά μας το κάνουν απλά πολύ μα πολύ εύκολο; Η συνειδητοποίηση και οι επιλογές είναι εξάλλου από τα μεγαλύτερα δώρα της ζωής καθώς μεγαλώνουμε…
    Φιλάκι στέλνω γλυκό!

    1. Καλησπέρα Ονειρένια μουυ..(πωπω πόσος καιρός πέρασεε!!)!

      Το βλέπεις με πολύ θετικό τρόπο και μου αρέσει 😉 !
      Να μαθαίνουμε να ελισσόμαστε δηλαδή? Και να προσαρμοζόμαστε? 🙂

      Μου αρέσουν αυτά τα δώρα. Και η συνειδητοποίηση και οι επιλογές, όπου κι αν οδηγούν, στο τέλος υπάρχουν τρόποι να τα στρέφουμε πάντα σε καλές »καταλήξεις» 😀 😀

      Φιλάκια πολλά(-α-και τώρα που το θυμήθηκα-γιατί όσες φορές κι αν κάνω το μπλογκ σου follow, όταν δημοσιεύεις κάτι καινούργιο δεν μου έρχεται η σχετική ειδοποίηση?? 😛 😛 :/ )!!

      1. Αχ, Φωνούλα μου, δεν ξέρω γιατί παίζει αυτά τα άτιμα παιχνίδια η wordpress!Και η μαγισσούλα μου είχε πει για παρόμοιο πρόβλημα, δεν ξέρω αν το έλυσε τώρα…Όταν κάνεις follow το προσδιορίζεις και ως προς τις ειδοποιήσεις και το χρονικό διάστημα μέσα από το δικό σου reader, ή απλά το κάνεις follow από την ιστοσελίδα μου; Γιατί αν κάνεις follow μέσα από το τη σελίδα του μπλογκ μου μόνο, τότε νομίζω πως δεν γίνεται σωστά…Πάντως μην ανησυχείς έχω πολύ καιρό να κάνω καινούργια ανάρτηση…Έχω κάτι στο μυαλό μου, θα το αναρτήσω λοιπόν (επιτέλους) λείαν συντόμως… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s