119

  1-agreenhapinesshere

Η ευτυχία συγκροτείται από στιγμές. Δευτερόλεπτα, αραχνούφαντα και λεπτά, μέσα στο σκοτάδι των παρασκηνίων -στην κοιλιά της μάνας-, με το σώμα ολάκερο και την ψυχή στρατευμένη στην αιώνια κι αχανή Σκηνή του Παρόντος. Αρχικά ασκείται στο να αφουγκράζεται το σκοτάδι, στο να κάνει βουτιές στο μαύρο. Κι έπειτα στέκεται με το φως ενός μικρού προβολέα στραμμένο στις αισθήσεις του νου και της ύλης. Έτσι, αναδύεται από το καθάριο νερό μιας νιογέννητης σκέψης. Αναπτύσσεται και μεγαλώνει σε αστραπιαίο χρόνο στην διαγραφή μιας κυματιστής κίνησης στον αέρα. Η ευτυχία είναι μια κατασκευή του αισιόδοξου μυαλού. Ένα κοκτέιλ μοριακής χημείας που ενσαρκώνεται σε δεκάδες φυσαλίδες που ανεβαίνουν από τον πάτο της ύπαρξης και ταξιδεύουν στην ουσία των εμπειριών, ώστε να πετάξουν έξω από το παράθυρο κι απάνω από τις μπουγάδες, απάνω από τα απόνερα κάθε χθεσινής βροχής αγγίζοντας με τα ακροδάχτυλα της ψυχής τα σύννεφα. Φυτρώνει απάνω σε ένα χαμόγελο και ορθώνεται στα χωράφια δυο πράσινων ματιών. Η ευτυχία δύναται να εισπνεύσει και να εκπνεύσει σε μία μονάχα στιγμή, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει η περίπτωση να ταυτιστεί με τον Άπειρο Χρόνο. Έχει τη δύναμη να κατακτήσει το παρόν σου, να θυμάσαι!

Η επιλογή του πώς θα την βιώσεις είναι ολοδική σου.

~~*~~*~~*~~*~~*≈*~~*~~*~~*~~*~~

Συνομιλώντας με… τον Rous!

[…] Ένας νέος μουσικός που φιλτράρει προσεκτικά την απλή καθημερινότητα κάνοντάς τη αυτόματα σημαντική και ουσιώδη, όμορφη και αληθινή. Σύγχρονος, σαρκαστικός, ερωτικός, ειλικρινής, ειρωνικός, παραστατικός παραμυθάς , συγκρατημένος και ξεχωριστός είναι μερικά από τα επίθετα με τα οποία θα μπορούσες να τον χαρακτηρίσεις.

Ο  Rous ( Γιώργος Γεωργιάδης) έγινε γνωστός και κέρδισε την αναγνώριση του κόσμου με το ‘’ Εξαιρέσεις’’, αλλά λίγοι είναι αυτοί που έχουν ψάξει κι έχουν ακούσει και τα υπόλοιπα κομμάτια της πρώτης του δισκογραφικής δουλειάς όπως το “Βουτιά στο κενό” και το “Όλοι χορεύουν με την Κ. […]

Αυτά είχα πει σ’ ένα προηγούμενο άρθρο για τον καλλιτέχνη και πριν λίγες μέρες κατάλαβα πως ήρθε ο καιρός για κάτι περισσότερο…

Να ευχαριστήσω την archangel music, που με βοήθησε να επικοινωνήσω μαζί του αλλά και τον ίδιο τον Rous..!!

Πρώτα απ’ όλα, να σ’ ευχαριστήσω προκαταβολικά, που δέχτηκες να απαντήσεις σ’ αυτή τη συνέντευξη, αλλά και για τον χρόνο σου . Σε χαιρετώ λοιπόν από μακριά και ελπίζω να είσαι καλά. Πριν ξεκινήσουμε έχεις κάτι να προσθέσεις;

Κατ’ αρχήν θέλω να σε ευχαριστήσω για την πρόσκληση-συνέντευξη. Εύχομαι την επόμενη να την κάνουμε από κοντά και να κερδίσουμε και στο πεδίο της αμεσότηταs. 🙂 Πάμε λοιπόν…. Continue reading «Συνομιλώντας με… τον Rous!»

Foster The People – Call it what you want! (για καλό μήνα!!!)

Μύγα τσε-τσε τσίμπησε τον αγαπημένο μου  Foster και την παρέα του και μου έφτιαξαν ένα βίντεο κλιπ … πώς να το πω; Τρελιάρικο; Περίεργο; Μάλλον σουρεαλιστικό θα το χαρακτήριζα. Και, ναι η αλήθεια είναι πως μόλις το είδα… απογοητεύτηκα λίγο, γιατί ρε παιδί μου λέω: << Αγαπητέ μου Μαρκ, ξέρεις πόσο σε εκτιμώ αγόρι μου… Δεν έπρεπε να κάνεις τόσα πολλά για να μ’ ενθουσιάσεις! Τόσες φωτιές , τόσο μουσκίδι, τόση χλιδή, τόση υπερβολή… Να κάτι τέτοια μου κάνεις βρε ψυχή μου και με αφήνεις κάγκελο…!>>

Ε…, τελικά…, Μαρκ μου, σε παραδέχομαι αγόρι μου! Υπέκυψα στο ταλέντο σου. Αφού, πάτησα πεντακόσιες είκοσι εφτά (527) φορές το replay button και έσπασα τα νεύρα ολόκληρης της οικογενείας και γενικά της… πολυκατοικίας, μπόρεσα και σε συγχώρησα καλέ μου, γιατί το αξίζεις!

Και, όχι, όχι… όχι αγαπητοί μου αναγνώστες, εσείς που ίσως με πείτε θύμα της μαζικοποίησης (ίσως και να μην) … Αυτό το συγκρότημα (Foster The People) δεν μου είπε κανείς να το ακούσω… Ω, ναι! Κατά τύχη το ανακάλυψα (εγώ η μικρή ξερόλα!) το καλοκαιράκι κι εγώ το επέλεξα για  παρεούλα, γιατί με γεμίζει θετική ενέργεια…

Για να ξεκινήσουμε αυτόν τον Δεκέμβριο λοιπόν (καλέ, έρχονται Χριστούγεννα… Γιούχουουου!)  στέλνω αυτό το γεμάτο αισιοδοξία τραγουδάκι στα ηχεία σας και το διοχετεύω μέσα από αυτά στην ζεστή καρδούλα σας μαζί με τις ευχές μου για έναν υπέροχο-φανταστικό-χουχουλιάρικο-αγαπησιάρικο-δημιουργικό (ουφ!) μήνα…!:

Kasabian – Απλά… τέλειοι!

Σήμερα λέω να ακούσουμε Kasabian, που είναι και πολύ ροκ, για να μας ανεβεί λίγο  η διάθεση. Αυτό το συγκρότημα, λοιπόν – ντρέπομαι που το λέω -, το ανακάλυψα προχθές… Ε, αν είναι δυνατόν να μου ξεφύγει ένα τέτοιο μουσικό τερατούργημα ! Continue reading «Kasabian – Απλά… τέλειοι!»

The Naked And Famous – Μυρίζω νέο αίμα!

Νέοι που κοιτάνε το κενό, που βουτάνε σε μια σκοτεινή θάλασσα με τα ρούχα, που χοροπηδάνε για να βγάλουν το άχτι τους πάνω σε καπό αυτοκινήτων, που ξαπλώνουν στο γρασίδι, που κάνουν  skateboard και ποδήλατο στο σκοτάδι και άλλοτε γελάνε χαρούμενοι, ενώ άλλοτε κοιτάνε την κάμερα με μια μελαγχολία που τη διαπερνάει… Continue reading «The Naked And Famous – Μυρίζω νέο αίμα!»

Arctic Monkeys – Ξέρει κανείς τίποτα για πολικές… μαϊμούδες;

Είναι κοινά αποδεκτό πως, στο ζωικό βασίλειο της φύσης, δεν υπάρχει καμία κατηγορία  πολικών… μαϊμούδων, όπως ακριβώς δεν υπάρχουν και  δεινόσαυροι…  Ίσως όμως να μην ξέρετε για την ανακάλυψη των  τελευταίων χρόνων,  σύμφωνα με την οποία, έχουν βρεθεί τέσσερις τέτοιες πολικές μαϊμούδες και ζούνε στην Μεγάλη Βρετανία… Continue reading «Arctic Monkeys – Ξέρει κανείς τίποτα για πολικές… μαϊμούδες;»

Two Door Cinema Club – Αντίο πανεπιστήμιο, καλωσόρισες μουσική καριέρα!

Να μια ακόμη παρέα νέων που οργανώθηκε για να αυξήσει τη θετική ενέργεια των ανθρώπων και να χρωματίσει με τους ήχους της την καθημερινότητα.  Ένα ακόμη τρίο που υπηρετεί την indie rock. Τρία αγόρια από τη Βόρεια Ιρλανδία που ξεκίνησαν από το MySpace για να φτάσουν στα στούντιο και τις δισκογραφικές εταιρίες

Continue reading «Two Door Cinema Club – Αντίο πανεπιστήμιο, καλωσόρισες μουσική καριέρα!»